افكار پراكنده يك ژوكر

3018. نقد جالبی بر جدایی نادر از سیمین

2012-01-28T00:13:00.002-05:00

من از این نقد خوشم اومد. میذارمش اینجا که شما هم بخونید.
خیلی خوب بود به نظرم. یاد دوران دانشگاه افتادم، وقتی که ارتباط بین یه چیزایی رو توی داستان یا شعر پیدا میکردیم و چقدر ذوق میکردم با بعضیهاشون.

3017.مسوولین چرا رسیدگی نمیکنن؟

2012-01-27T16:39:00.002-05:00

حالا صداش بخوره تو سرتون، یه فکری به حال وزنش بکنید اقلا. نمیشه یه چیزی هم قوی باشه هم سبک؟!
یه جارو برقی فسقلی داریم، هم وزن خودمه تقریبا. فکر کنم موتور 206 گذاشتن روش لامصبا...

رونوشت به دانشمندان (درمان کچلی یافت می نشود باباجان! به بدبختیهای زندگی روزمره بپردازید لدفن)

3016. مثل قدیما

2012-01-25T23:18:00.002-05:00

امشب بعد از مدتها نشستم وبلاگ خوندم. وبلاگ خوندن واقعی، نه توی گودر و همون لیست همیشگی. مثل قدیما که از یه وبلاگ شروع میکردیم و از توی لیست کنارش هی لینک به لینک میرفتیم و همه جا سرک میکشیدیم.
خوب بود. دوست داشتم. یادش بخیر

3015.

2012-01-25T21:17:00.002-05:00

1.دیروز رفتم مدرسه ای که قراره باهاشون درس زیست سال آخر رو بگیرم. مدیرش مدارکم رو فرستاده بود دانشگاه رایرسون که ببینه نظرشون چیه و چه واحدهای دیگه ای لازمه بگذرونم. ایمیلشون رو نشونم داد که جواب دادن what a great student. شدم همون شاگرد مدرسه ی دوهزار سال پیش که درسخون بود و وقتی ازش تعریف میکردن خوشحال میشد... لبخند زدم و توی دلم گفتم: آخه اون موقع که ما مدرسه میرفتیم اینترنت نبود! (فکر کنم اگه بود من دیپلم هم نمیگرفتم). خلاصه که از هفته دیگه کلاسم شروع میشه. خودم یک نفر هستم البته فقط و احتمالا یک روز در هفته. قراره ده هفته ای تمومش کنیم، البته تا ژوئن وقت دارم که نمره رو براشون بفرستم، ولی خوب ما ترجیح دادیم که زودتر قال قضیه رو بکنیم.

2. امروز بالاخره زحمت کشیدم تشریفم رو بردم استخر! گفتم که ساختمونمون استخر و gym داره؟ خوب داره. یه کتابخونه خوشگل هم داره تازه. از این مدلها که توی فیلمهای قدیمی توی این خونه های بزرگ هست. ولی خیلیییی بزرگ نیست و یه سری کتاب هم داره. کلا قیافه ش کلاسیکه، خوشم میاد. خلاصه که رفتم و بعد از مدتها شنا کردم. طبعا نیم ساعت بیشتر نتونستم. هم حوصله م سر رفت، هم خسته شدم. ازفردا نیم ساعت میرم gym نیم ساعت هم استخر. اینجوری حوصله م هم سر نمیره زیاد. بالاخره روزی یک ساعت از روزی هیچ ساعت که بهتره. خوش هیکلی بخوره توی سرم، کمر درد و پا درد گرفتم از بس ورزش نکردم. دوساعت که توی آشپزخونه هستم (وقتی غذا درست میکنم نمیشینم اصلا) دیگه تا شب کمرم درد میکنه!

3.راستی گفتم بالاخره تصمیم گرفتم و انتخاب رشته کردم؟ این شما و این خبر نهایی: پرستاری.
تصمیم گرفتم راه فلورانس نایتینگل فقید رو ادامه بدم و به جامعه بشریت خدمت کنم. خوب البته دلیلش دقیقا این نیست. دلیل اصلی اینه که درآمد این کار اینجا ( و تا جاییکه فهمیدم تقریبا بیشتر ممالکت متمدنه) خیلی خوبه. بعله، من یک انسان پول دوست هستم ( و از این بابت مایه ی ننگ خانواده احتمالا! مشابه من نداریم کلا). خوب وقتی که قراره سر پیری یه کاری رو تازه شروع کنی و کلی هم بابتش پیاده بشی، منطقیش اینه که اقلا یه چیزی باشه که بازگشت سرمایه داشته باشه. برام مهمه که بتونم خودم رو جمع و جور کنم و یه زندگی خوب (منظورم لزوما لوکس نیست) داشته باشم. اینجا دو نفری یه زندگی رو ساختن طبعا راحت تره احتمالا، ولی من نمیتونم ریسک بکنم، شاید اصلا هیچ وقت نفر دومی وجود نداشته باشه. باید فقط روی خودم برنامه ریزی کنم.
حالا دیگه انقدرها هم پست فطرت نیستم بابا، یه کم هم فکر میکنم پرستاری دوست دارم و فکر کنم بتونم از پسش بر بیام. شایدم چون آرا پرستار خوبیه، فکر میکنم که منم میتونم (چقدر هم که ما شباهت داریم اصلا!). پرستارها امنیت شغلی نسبتا خوبی دارن. حقوق بشرشون رعایت میشه و میتونن توی زمینه های مختلفی کار کنن. فقط درسش خیلی سخته که اونم هرچی بخوام بخونم سخته الان بعد از این همه دور بودن از درس و مشق. بنابراین باید به نتیجه ش فکر کنم.

پ.ن.1. شب قبل از امتحان آیلتس که بهش زنگ زده بودم، برای اولین بار بهش گفتم که میخوام پرستاری بخونم. گفت : فکر میکنم پرستار خوبی میشی. نمیدونم رو چه حسابی گفت. شایدم همینجوری الکی خواست دلگرمی بده بهم. ولی باید پرستار خوبی بشم. حیف که نیست که ببینه. مهم هم نیست البته...

پ.ن.2. چقدددددرررر حرف زدم! فکر کنم مانی از دست من رفت زود خوابید بیچاره، بسکه حرف میزنم!

3014. یک دو سه امتحان میکنیم، یک دو سه...

2012-01-24T13:37:00.002-05:00

صبح نیمه خواب نیمه بیدار بودم و راضی از اینکه تونستم پنج دقیقه قبل از زنگ ساعت (موبایل) بیدار بشم. هنوز کامل چشمام رو باز نکرده بودم که صدای آژیر بلند شد یه دفعه. برق از سرم پرید. اولین فکری که ذهنم رسید این بود که این آژیر قرمزه وجنگ شده باید بریم پناهگاه! بعد یه دفعه یه صدایی پخش شد که میگفت دارن زنگ خطرهای آتیش رو امتحان میکنن و آژیر ها رو جدی نگیریم (نمیدونم این اسپیکرها کجان! توی خونه بود صدا، نه کریدور بیرون). خلاصه که گریپاچ کردم کلا اول صبحی...
تُف تو روتون که انقدر جنگ و نگرانی توی تک تک سلولهامون نهادینه شده لامصب.

پ.ن. یاد اون روز افتادم که با صدای smoke detector توی آشپزخونه از خواب پریدیم و با راکت تنیس زد بهش تا خاموش شد!

3013.merci

2012-01-24T11:37:00.006-05:00

دیشب خواب دیدم ژان ژاک گلدمن اومده بود یه جایی کنسرت، قبل از کنسرت اومد پیشم، من رو بوسید و رفت.
خواستم همینجا ازش تشکر کنم و بگم بازم پیش ما بیا

3012.

2012-01-23T18:56:00.003-05:00

حالم خوب نیست. یه دلشوره احمقانه ای گرفتم. میگن مردم ریختن توی سوپرمارکتها (هایپر استار رو مشخصا خوندم) به خرید کردن، از ترس قحطی. نگران بودیم که جنگ نشه، حالا مملکتی که نشسته روی نفت و گاز و هزارتا کوفت و زهرمار دیگه بدون جنگ و انقلاب داره قحطی میشه. مگه میشه؟ آره، توی ایران کار نشد نداره.
تمام امروز گیج و منگ بودم. ده بار غذا رو تست کردم و آخرش نفهمیدم چه مزه ای داره، نمک داره ؟ نداره؟ کل آشپزخونه فسقلی رو زیر و رو کردم دنبال قاشقی که جلوی چشمم بود. آخرش هم غذا رو سوزوندم. هرچیزی رو که برداشتم یادم نمیومد برای چی برش داشتم! یک مشت آهنگ رَندُم توی یوتیوپ زدم و گوش دادم و با بعضیاشون با این صدای نخراشیده م هی بلند بلند خوندم و وسطشون هی گریه کردم و هی خندیدم...
پاک زده به سرم فکر کنم. دلم میخواد سه تا دیازپام بخورم و 24 ساعت بخوابم و وقتی بیدار شدم دیگه همه این خبرای مزخرف تموم شده باشن. یا اصن بیدار نشم. از کی من این قابلیت نامتناهی خوابیدنم رو از دست دادم؟!
تیک چشمم هم که از دو سال پیش شروع شده بود دوباره برگشته.
نکنه دوباره دارم قاطی میکنم؟! باید برم درست و حسابی درباره ی اختلالات خلقی که مانی میگفت بخونم.

3011.

2012-01-23T12:04:00.005-05:00

داریم توی یه سری اعداد و ارقام غرق میشیم. و البته بمباران خبری هم.
همون قدیما خوب بود که انقدر رسانه ها گسترده نبودن و هی خبر روی خبر بهمون نمیرسید.
خوب البته میشه گفت : خوب نخون، مگه مجبوری
لابد از فضولی بی اندازه منه که نمیتونم دست بکشم! وگرنه بقیه دارن مثل آدم زندگیشون رو میکنن.
باید سعی کنم زندگی کنم یه کم. خبر خونی و خبر پراکنی برای کسی نون و آب نمیشه، اعصابم رو هم کش میاره.

پ.ن. صبح ساعت 5:30 بابا زنگ زده، میخواست خبر اون داروهه رو بگیره. بعد میگه ساعت 6 ه اونجا؟ میگم نه، 5:30 ه. میگه پس نیم ساعت اشتباه کردیم ما! یعنی تازه پیش خودش حساب هم کرده و باز زنگ زده!!! همچین خونواده خجسته ای هستیم... دلم نیومد بگم آخه کله سحر زنگ زدی برای احوال پرسی؟!!! خوب من که هر دوساعت یه بار بیدار میشم، اینم روش. فقط اشکالش اینه که تو خواب و بیدار خیلی حواسم نیست چی میگیم. یعنی quality call نمیشه دیگه. اصلا همینقدر هم که زنگ زدن خودش کلی ه.

پ.ن.2 سینما نرفتیم آخرش. برم استخر امروز اقلا

3010. ما و سینما

2012-01-21T17:12:00.003-05:00

طبق قولی که دادم میخوام از اولین تجربه م در مورد سینما در کانادا بنویسم.
همه سینماها آخرین سانس شون 7 شب بود و در نتیجه موفق نشدیم بریم.
این بود خاطره من از این شب به یاد ماندنی! (در عوض کلی توی خیابونا با ماشین قدم زدیم، یه برف قشنگی هم میومد)

چهارتا سینما رفتیم که آخریش فقط سانس 9:30 داشت و فیلمهاش هم به درد نمیخورد. به نظر من سینماهای down town به درد نمیخورن، همشون فسقلی و قدیمی بودن، اصن بعضیهاشون رو که به زور باید پیدا میکردی وسط اون همه مغازه!!! حالا شاید فردا بریم سینمای حومه تورنتو، ظاهرا اونجا جدید و بزرگن، شبیه سینماهای دوبی.

پ.ن. ساعت 7 آخه؟!!! بابا ما توی تهران فیلم "قرمز" رو سانس 12 شب رفتیم... لابد اینجا بعدش ملت میخوان برن بار.

3009.

2012-01-20T14:06:00.002-05:00

امشب با مانی میریم سینما. یوووهوووووو
این چند روز همش دیر اومد خونه، امیدوارم امروز بتونه یه کم زودتر بیاد و یه تنوعی بشه براش اقلا.
یاد بچگیهام افتادم که من رو میبرد سینما. خواهران غریب، دلشدگان، حاجی واشنگتن، سینما سینماست، فکر کنم بازم بوده، یادم نیست.
احتمالا میریم تن تن. بگردم یه سینمای نزدیک پیدا کنم...
طبعا پست بعدی درباره اولین تجربه سینمایی من در کانادا خواهد بود.

3008. قربون دستت، دو دقیقه اون پاز رو بزن

2012-01-19T15:00:00.005-05:00

1. حکمِ داشتن ماهواره: 74 ضربه شلاق (لابد 75 تا بوده، یکیش مشمول رأفت اسلامی شده. ارزون حساب کردن ملت مشتری بشن)

2. وقوع زلزله در مشهد ( و منتفی شدن جریان فتوشاپ بودنِ قضیه. دلیل از این واضحتر؟ چوب خدا صدا نداره، تکونش زیاده ولی)

3. تمدید مهلت نماز جمعه این هفته به دلیل کثرت خبرهای لازم به ذکر (الان جنتی واحمد خاتمی نشستن دارن بشکن زنون تند تند نوت برمیدارن وخلاصه نویسی میکنن برای فردا)

4. یه چند نفری رو هم که گرفته بودن چند روز پیش و البته طبق معمول خبری از حالشون در دست نیست (فکر کردین الکی آخر هفته ملت رو میگیرن؟ دلیل داره خوب)

5. قیمت سکه و دلار هم که همچنان... ( ولش کن اصن. ما که اهل سیاه نمایی نیستیم...)

پ.ن. اینجا باد و بوران و طوفان شده حسابی. فکر کنم یکی توی ایران روسریش رو درآورده! سرت کن عزیزم، ما خونه هامون چوبیه،امنیت نداریم...

3007. درهم برهم

2012-01-18T21:07:00.005-05:00

1.طرف سرطان داشته و عملش کردن و حالا باید شیمی درمانی بشه. داروی شیمی درمانیش توی ایران گیر نمیاد. از خارج هم نمیشه همچین دارویی رو گرفت و برای کسی فرستاد وگرنه هم پولش رو دارن هم آدمش رو. بابا زنگ زده بود که از اینجا براشون بگیریم که نمیشه. میگه دلار شده 1800 تومن و من لبخند میزنم تو دلم و بهش نمیگم که شده 2200 تومن در واقع، که بیشتر از این نخوره تو ذوقش.
دلار از قرار دانه ای 2200 تومن و یافت هم نمیشود. دارو که قبلا هم کم و بیش نبود، حالا با این وضع دلار بدتر هم شده. یه پارسال فکر میکردم که آرش شیمی درمانی میشد. مغزم درد میکنه.
به قول 35 درجه، همه مون شدیم شبیه این فعالان بازار بورس، هی چشممون به این تابلوها و وبسایت هاست و ارقامی که بالا و پایین میشن. هر نیم ساعت یه بار این مثقال دات کام رو رفرش میکنم و هربار برق از سرم میپره! من اینجا چه غلطی میکنم با این اوضاع؟!

2. هی این خبرهای دستگیریهای این دو روز رو میخونم و حرص میخورم. بدبختی اینجاست که انقدر این اتفاق تکرار شده که کلا شده بک گراند خبری هر روزمون. یعنی یک اتفاق رو تبدیل کردن به یک روتین! از ماه دیگه راه می افتن خونه به خونه در میزنن و هرکی رو که کامپیوتر داره با بند و بساطش میزنن زیر بغل و میبرن اوین. دارم فکر میکنم اون پرستو دو کوهکی اصلا مونده بود توی ایران که چی بشه آخه؟! نصف دنیا رو گشتی که اینجوری بردارن ببرنت اوین؟ همینقدر مسخره و الکی؟ افسردگیش هم هنوز خوب نشده لابد...
یا اون سهام بورقانی... یعنی مادرش دیگه چقدر میتونه تحمل کنه!

3. پدر و مادر گلشیفته عکس رو انکار کردن و گفتن فتو شاپ ه! احتمالا از وجود کلیپ خبر نداشتن هنوز. بهتر بود اصلا حرفی نمیزدن. چند روز سکوت و بعدش همه چی تموم میشد. تو این آشفته بازار خبری فوقش یه هفته داغ میموند این بحث شیرین فضولی. خوشم میاد که خودش هیچی نمیگه. بذار ملت از خوشحالی و از عصبانیت خودشون رو بکشن اصلا. جمعیت کمتر، زندگی بهتر.

واقعا که بدبختیهامون و دغدغه هامون شبیه هیچ ملت دیگه ای نیست بس که منحصر به فرد هستیم. اصلا نمیشه درباره شون حرف زد. بعضی وقتها که به بعضی اتفاقات گذشته فکر میکنم احساس میکنم خواب دیدم یا فیلم بودن مثلا از بس که عجیب هستن...
نمیدونم دلم برای خودمون بیشتر میسوزه که انقدر هیجانات زندگیمون بالاست (بیشترش هم هیجان کاذب) یا برای ملتهای دیگه که یک صدم این مسایل رو هم ندارن و زندگیشون - به نظر من - خیلی یکنواخته.

امروز از اون روزهایی بود که دلم میخواست سرم رو بکوبم توی دیوار

3006.

2012-01-18T14:51:00.002-05:00

دچار سونامی خبری شده ایم:
دست دادن فرهادی با آنجلینا
جایزه گلدن گلوب
جهش دوباره (بخوانید هزارباره)ی قیمت دلار و سکه
ماجرای عکس مجله فیگارو
ادامه دستگیریهای فعالان حقوق مدنی
جریانات مربوط به SOPA...

بابا یه روز درمیونش بکنید اقلا، وقت بشه جدا جدا عکس العمل نشون بدیم!

پ.ن. فقط مونده بزنه و این وسط جنتی هم جوون مرگ بشه

3005. ترک عادت موجب مرض است

2012-01-17T23:55:00.008-05:00

از دست به دست کردن فیلم خصوصی زهرا امیر ابراهیمی تا عکس و فیلم گلشیفته

اون موقع نه اون فیلم رو دیدم، نه درباره ش نظر دادم. الان هم این عکس رو و این کار رو قضاوت نمیکنم.
اون موقع مردمی بودن که فیلم رو میدیدن که "ببینن واقعا خودشه یا نه" (!!!) و بعدش هم حرف و حدیثهایی که : دختره بی حیا فیلم هم گرفته (!) و هیچ کس یک لحظه هم با خودش فکر نمیکرد که: منِ بی حیا چرا دارم سرم رو تا گردن میکنم توی خصوصی ترین اتفاق زندگی یه آدم (که در اثر بی شعوری مفرط یک آدم دیگه پخش شده) و تازه با ذوق و شوق به همه هم تعارف میکنم.
الان هم همه آنچنان از گلشیفته طلبکارن که : آخه اینجوری؟ آخه الان؟ یا مثلا روشنفکرها کف میزنن که: آفرین، به این میگن اعتراض، آفرین به این شجاعت... شرط میبندم نصف این آدمها حتی نفهمیدن که قضیه ی عکس چی هست. اینا همونایی هستن که جایزه رو ول کرده بودن و دست دادن فرهادی با آنجلینا جولی رو بررسی میکردن.
گلشیفته عزیز، یادت نره دفعه بعد که خواستی دست توی دماغت بکنی از 70 میلیون آدم دلسوز و طرفدارات حتما اجازه بگیری. 70 میلیونی که دایم از دخالت حکومت در زندگی و حریم خصوصی مردم شاکی هستند و هرکدوم تک تک یه پا جم.هوری اس.لامی شده اند.

ما درست شدنی نیستیم. جامعه مون هم، مملکتمون هم.
متاسفانه

3004. خواب میبینیم پس هستیم

2012-01-17T11:58:00.003-05:00

پدرجان خواب دیدن که ما (من و خودش) باهم دعوامون شده، به قول خودش درگیر شدیم!!! خدا به خیر بگذرونه...
البته رابطه ما کلا بر مبنای سوءتفاهم و اختلاف نظره، ولی دیگه نه در این حد آخه
آخی... دلش تنگ شده بوده فکر کنم.

پ.ن. سه چهار روزه همه مون داریم خواب همدیگه رو میبینیم، من خواب امریکاییها، اونا خواب ایرانیا، ایرانیها هم خواب ما! فعلا همه خوبن خوشبختانه. (متاسفانه خواب من کمی تا قسمتی نزدیک به واقعیت بود)

3003.بازی ایران استرالیا یادتونه؟

2012-01-15T23:28:00.005-05:00

ایشون گلدن گلوبشون هستن...

Peyman Ma'adi: people wants this award, we'll get it for them!
I liked that, and well done

قربون دستت، تا همونجایی اون اسکار رو هم بگیر بیار سر راهت

پ.ن.1. خدا رو شکر که نمردیم و دیدیم یه فیلم واقعی هم از ایران یه جایزه درست درمون گرفت، یه فیلمی که توش چیزی غیر از طویله و گاو و گوسفند و دار و درخت و کفش پاره نشون میدن. نو آفِـنس، ولی منظورم فیلمیه که همه میفهمنش. فیلمی که برای دیدن و درک کردن و لذت بردن ساخته شد نه برای جایزه گرفتن و جشنواره های هنری.
پ.ن.2. در راستای کوبیدن مشت محکمی بر دهان سردمداران تهاجم فرهنگی و تاکید مجدد بر اینکه"مگه ما چی مون از اینا کمتره؟"، ملعون ده نمکی به پاس بیش از یک دهه یاوه گویی و اراجیف بافی در سینمای ایران،از جانب مسوولان به عنوان برنده افتخاری طویله طلایی معرفی شد. (نوش جونش، از پهنا تو حلقش)

3002. -12 درجه

2012-01-15T03:18:00.002-05:00

*

یه برف هم نمیاد یه کم گرم بشه هوا...

*

3001. شود اما به خون جگر شود

2012-01-14T14:39:00.001-05:00

نرود خاطره ی هیچ تماسی از دست
نرود خاطره ی سرخ شرابی از ذهن
نرود از سر من یاد جوانی با تو
نرود حجم تو از خاطره ی کوچه، اتاق
نرود طعم لبی جا مانده،
نفس باغ اناری با حوض

پ.ن. حمیدرضا از گولاس

3000. والله به خدا با این نوناشون

2012-01-12T23:41:00.003-05:00

بعله. متاسفانه واقعیت داره... گویا در سالهای دور دهه 60-70 میلادی یه کسی یه جایی گفته که احتمالا ویتامین سی اثر خاصی بر بهبود سیستم ایمنی بدن دارد، در همین حد فقط! درصورتیکه مدتهاست ثابت شده که هیچ نقش خاصی ندارد (ولی ملت همچنان چسبیدن به همون یه نظریه ی اون کتاب) و کمبود و عدم توازن ویتامینها و مواد معدنی به طور کلی سیستم ایمنی را تضعیف میکند... تصور کنید قیافه من رو هنگام شنیدن این خبر و فلش بکهایی که توی ذهنم به گذشته زدم ومرور لایف استایلم که براساس ویتامین سی بود.
والله چه عرض کنم با این دستاوردهای علمی شون!

12.1.12

2012-01-12T15:16:00.003-05:00

یک ماه پیش دقیقا همین موقع هواپیما فرود اومد و من وارد کانادا شدم. سرزمین موعود(!)

الان منم و یه لیوان چای، پشت یک پنجره دوست داشتنی. با یه بارون ریز قشنگ و صدای پرنده ها.
این همیشه یکی از لحظه های مورد علاقه م بوده. الان خوشحالم و دارم از این لحظه لذت میبرم.
کی گفته وقتی آدم به چیزی که میخواد برسه، دیگه براش جالب نیست؟ دلخوشی های من مثل خودم کوچیک هستن و هروقت بهشون رسیدم آگاهانه ازشون لذت بردم. مثل پارسال که توی اون پارک chamarande حومه پاریس روی برگهای رنگارنگ زیر بارون راه رفتم، مثل الان، مثل همه اون لحظه های ساده و دوست داشتنی دیسکاوری گاردنز...

پ.ن. حالا گیرم یه سرمایی هم خورده باشم، این چیزی از خوبی این لحظه کم نمیکنه.

2098.

2012-01-10T10:29:00.003-05:00

این آشپزهایی که توی برنامه های آشپزی میگن : نمک و فلفل به مقدار لازم

آخرش یه روز یکیشون رو میگیرم از صورت رنده میکنم.
آخه ابلـــــــــــــــــــــــــــــــــه! مقدارهای لازم رو که تو داری میگی، یه قاشق، نیم مثقال،بِلا بِلا بِلا... این میشه "به مقدار دلخواااااه"

پ.ن. کلا از برنامه آشپزی خوشم نمیاد، از پیام بازرگانی هم مزخرف تره.همینایی رو هم که دیدم جسته گریخته داشتم رد میشدم مثلا از جلوی تلویزیون یا مهمون بودم جایی و مجبور. آدم میشینه از روی کتاب میخونه دو دقیقه تند و سریع، بعدشم هر وقت خواست برمیگرده دوباره چک میکنه.

2097.

2012-01-09T20:25:00.005-05:00

امروز یک روز خیلی خیلی بیهوده بود. فردا باید امروز رو هم جبران کنم.
حتما میرم خرید و حتما تکلیفم رو با این یکی دوتا رشته معلوم میکنم، فرمهای انصراف رو پرینت و پر میکنم.
غذا هم باید درست کنم. شاید رفتم کتاب آیین نامه رو هم از مهتاب اینا گرفتم، باید گواهینامه بگیرم زودتر تا بیکارم.
امیدوارم باد نباشه، هنوز هوا رو چک نکردم.

پ.ن. چقدر خوابم میاد،هنوز 12 ساعت نیست بیدارم!چی ریختم توی غذا؟!

2096.

2012-01-09T14:33:00.004-05:00

مجددا احساس سرماخوردگی بر من مستولی گشت که البته من خودم رو زدم به اون راه و یه قرص خوردم و گفتم : انشالله که گربه ست...
راستش دیروز چون خیلی آفتاب شدید و غلط اندازی بود من سی ثانیه بدون پالتو رفتم بیرون تا بشینم توی ماشین و خوب البته هوا -4 درجه بود و من ساده دل گول آفتاب رو خورده بودم! ولی خوب چون آدم از سرما، سرما نمیخوره و این مهم نیازمند وجود ویروس مورد نظر می باشد (بعله، چی فکر کردین؟ آدم وقتی با یک خانوم دکتر زندگی میکنه باید علمی و منطقی فکر کنه. البته این باعث نمیشه که من دست از "گرمی" و "سردی" کردن بردارم!) خوب میگفتم... چون ویروسی درکار نبود من زیر بار سرماخوردگی نمیرم.
دارم فکر میکنم یه سوپی درست کنم. ببینم به مرحله عمل میرسه یا نه...

پ.ن. مانی هفته پیش سرماخورده بود و طفلکی همه کلی بهش غر زدن. گفتم اگه تو هم مثل من یه ماه درمیون سرمامیخوردی، تا حالا دیگه عادت کرده بودن. والله به خدا. انگار دکترها حق ندارن مریض بشن!

پ.ن.2. یعنی چی که کنار سوپر مارکت زنجیره ای ایستگاه اتوبوس نداره؟! کجا واجب تر از اینجاست مثلا؟ نیست که خیلی هم هوای معتدلی داره کشورشون!!! (البته من همچنان اینجا رو دوست دارم)

پ.ن.3. بطور جدی نیت کرده بودم که برم خرید، حیف که تنبلی دست و پای ما رو بسته!

2095. that awkward moment when

2012-01-05T11:41:00.008-05:00

he comes to your dream out of the blue in the middle of an irrelevant scenario and teases you, and suddenly you see everything is somehow related
I don't wanna see you in my dreams if you can't be more kind than the reality! I don't care where you gonna go. I'm far enough

پ.ن. کابوس نمیخوام. خفه شدم بس که جوش زدم

2094. the awkward moment that...

2012-01-03T23:31:00.005-05:00

صبح بابا زنگ زده، منم با چشمای بسته گوشی رو برداشتم (وقتی با کارت زنگ میزنن شماره نمی افته که بفهمم کیه). دیدم باباست. سعی کردم خودم رو جمع و جور کنم ولی خوب صدام تابلو بود دیگه. گفت خوابی؟ ساعت چنده مگه؟ با عذاب وجدان و شرمندگی گفتم نمیدونم باید 11-12 باشه، و بلافاصله فهمیدم چه گندی زدم (بابا حساسیت عجیبی درباره دیر بیدار شدن داره، منتها تا وقتی امارات بودم به خاطر کارم همیشه عذرم موجه بود و تازه عذرخواهی هم میکرد اگه بیدارم کرده بود). با لحن سرزنش باری گفت ساعت یازدهه و تو هنوز خوابی؟؟ مانی کجاست؟ گفتم رفته بیمارستان دیگه لابد، (سرماخورده بود و مطمئن نبودم رفته باشه). میگه اقلا پاشو برو بیرون یه دوری بزن. میگم بابا جان هوا -25 درجه ست (دیشب قبل از خواب چک کرده بودم که هوا چطور خواهد بود) مگه مریضم که برم بیرون تو این هوا؟!!!! بالاخره رضایت داد که خوب باشه، برو بخواب. تلفن رو قطع کردم و ساعت رو نگاه کردم، 8:30 بود! دقیقا قیافه م این شکلی شد*! الکی آبروی خودم رو بر باد دادم! به قول مانی میگه وقتی نمیدونی ساعت چنده اقلا بگو "نمیدونم، 6-7" چرا میگی 11-12؟!!! خلاصه که خواب از سرم پرید با این شوک، پا شدم دیدم مانی هم خواب مونده و دیرش شده! زود برای بابا یه اس ام اس زدم که : ساعت 8:30 هستش نه 11...
برگشتم دوباره خوابیدم تا یازده!

پ.ن. امیدوارم اس ام اس رو گرفته باشه. نمیدونم به اون خراب شده بالاخره اس ام اس میرسه یا اونم به سلامتی تعطیله کلا.

*

2093.

2012-01-02T21:01:00.002-05:00

مانی از کشیک 30 ساعته میاد خونه، چشماش باز نمیشه از شدت خواب، بیشتر روزها هم وقت نمیکنه تقریبا غذا بخوره ولی لبخند میزنه و میگه : خیلی شلوغ بود ولی خوب بود، هیچکس نمُرد. یا عصر میاد خونه میگه بریم خرید، میگم خسته ای حالا نمیخواد بریم، میگه خسته نیستم، مریض دیدم، خوب بود!!! یعنی من هلاک این رضایت شغلیش هستم واقعا. اصن آدم رو سر ذوق میاره. یاد خودم میفتم که از پرواز میومدم و دیگه نا نداشتم از روی مبل بلند بشم. شرمنده میشم واقعا.
به من هم میگه باید یه کاری بکنی که دوست داری. نه به پولش فکر کن نه به هیچی دیگه. کاری بکن که لذت ببری ازش، مثل من.
نمیدونم. وقتی فکرش رو میکنم هیچ کاری رو اینجوری عاشقانه دوست ندارم متاسفانه. باعث شرمندگیه البته، میدونم. گاهی فکر میکنم همون بهتره که آدم هجده نوزده سالگی که هنوز درست عقلش نمیرسه رشته ش رو انتخاب کنه و بعدش هم تا تهش بره. تو این سن و سال خیلی تصمیم گیری سخته. یادم نمیاد که اون موقع هم "عاشق" کاری بوده باشم. ریاضی رو دوست داشتم که تا وسطش رفتم و گند زدم و زدم کنار... خلاصه که مانی رو میبینم با این ذوق و شوق، دلم میخواد زودتر یه کارمثبتی شروع کنم. دوباره دارم به پرستاری فکر میکنم. رشته های دیگه که کارشون و درسشون ساده تره خیلی شرایطشون پیچیده ست و زیاد ارایه نمیشن و بعدش هم کلی داستان دارن. اقلا پرستاری تا حد خوبی آینده شغلیش تضمینه. سختی درس هم که میگذره بالاخره. درواقع من بعد از این چند سال هرچیزی که بخوام بخونم چندان راحت نخواهد بود. اقلا سر پیری یه درسی بخونم که بازده داشته باشه. محیط بیمارستان ها هم تا اینجاهایی که مانی تعریف میکنه محیط مثبتیه. توی یه محیط خوب، کار اگر هم سخت باشه، آزار دهنده نیست. در واقع کار مهمانداری هم که انجام میدادم اگر محیط شرکت خوب بود و از شرایطش راضی بودیم، سختی کار قابل تحمل بود.
خودم حسم اینه که از پس پرستاری میتونم بربیام (اگر بتونم درسها رو بخونم!). ولی خوب این هم صرفا یه حسه. شرایطش - غیر از چند مورد محدود که توی پرواز داشتیم- برام پیش نیومده که ببینم عکس العملم چیه. از خون و زخم و مرده نمیترسم، ولی خوب تا حالا برام پیش نیومده که یه آدم تصادفی ببینم که مثلا دستش هم قطع شده یا صورتش داغون شده. ولی کلا توی شرایطی که مجبور بودم، تونستم خودم رو جمع و جور کنم.
حالا فعلا تا اینجا قضیه اینجوریه، ببینم چه میکنم بالاخره...
ویش می لاک

2092. یعنی چی آخه؟!!

2012-01-02T14:11:00.003-05:00

خوابهای قر و قاطی همچنان ادامه دارند.
دیشب خواب دیدم در پراگ هستم، و میخوام برم دانشگاه (!)، پولشون دلار کانادا بود، خیلی شبیه دوبی بود و همه ترکی حرف میزدند!

2091.

2012-01-01T15:27:00.002-05:00

این خوابهای قرو قاطی و بی سر و ته و دوست نداشتنی!
بدتر از همه اینکه وقتی بیدار میشم یادم نیست چی بودن، فقط کلیتش یادمه و احساس بدش که باقی مونده.

01.01.2012

2012-01-01T01:20:00.002-05:00

میگن happy new year
ماهم میگیم چشم

رفتیم بیرون شام دور هم، خوش گذشت. خیلی خوبه که همه دور هم هستیم. جای اونایی که نیستن هم خالیه.
امیدوارم امسال سال خوبی باشه. پارسال که بد نبود. من موفق شدم شرّم رو از امارات متحده عربی کم کنم و بیام این ور دنیا و مصیبتم رو بندازم گردن این طرفیها! اتفاق بد خیلی خاصی نیفتاد. در مقایسه با سال 2009 دیگه فکر نمیکنم هیچ وقت واقعا چیزی رو اتفاق بد محسوب کنم.
امیدوارم امسال مثبت تر (تر؟؟!!) باشم. از این سردرگمی هم دربیام و تکلیفم رو با خودم و دنیا روشن کنم و بفهمم بالاخره چه غلطی باید بکنم. بیشترورزش کنم. کمتر غر بزنم، بهتر بنویسم. امیدوارم برای همه سال خوبی باشه این به اصطلاح سال نو.

پ.ن. لپ تاپم 2 ساله شد. به سلامتیش...

2089.

2011-12-30T14:09:00.001-05:00

وقتی بی هوا پا میشی میای وسط خواب آدم، خانوم بچه ها رو نیار اقلا!
میخوای پُز بدی؟ باشه، خوش به حالت

2088.

2011-12-29T23:42:00.003-05:00

دو روزه داره یه جور خوبی برف میاد. دیروز خواستم برم بیرون عکس بازی که قرار شد بریم برای مهتاب کادو بگیریم و نشد برم، خیلی هم سرد شده بود دیروز. امروزهم هی پشت پنجره ایستادم و بیرون رو نگاه کردم و هی میخواستم برم بیرون برف بازی (بعله من این قابلیت رو دارم که تنهایی با خودم برف بازی کنم، امتحان نکردم ولی میشه حتما) و عکس بازی. اولش گفتم الان باد زیاده، سرما هم خوردم، بذار بعدا میرم. بعدا هم گفتم حالا همه کارهات رو کردی همین عکس گرفتنت مونده؟ یه عمر همینجایی برف میبینی به اندازه کافی، بشین یه خاکی تو سرت بکن با این دانشگاهها و زندگیت رو جمع کن. این همه عکس گرفتی چی یاد گرفتی مثلا! خلاصه انقدر با خودم دعوا کردم که اصن کلا بیخیال همه چی شدم. خوشم میاد خودکفا شدم. یکی هم که نیست بزنه تو ذوقم، خودم یه تنه پایه م!
فردا میرم خرید. تا حراجها تموم نشده یه کم خرت و پرتهایی رو که لازم دارم بگیرم. فکر کنم یه کم خلوت شده باشه این روزا، اگه چیزی باقی مونده باشه البته! امیدوارم چشمم به اون راننده اتوبوس ابله اون دفعه ای نیفته. قیافه ش درست یادم نیست، تا دو شب خوابش رو میدیدم نکبت، ولی صورتش واضح نبود. کاش مترو همه جا میرفت. اتوبوس دوست ندارم. حواسم رو هم باید جمع کنم از یه در اشتباهی نیام بیرون که باز شر درست بشه.هر ایستگاهی شونصدتا در خروجی داره آخه، همه هم یه چیز نوشتن!

پ.ن. میخواستم ببینم هنوز برف میاد یا نه. به جای اینکه پرده رو بزنم کنار، سایت هوا شناسی رو باز کردم!

2087. باز گند زدم!

2011-12-27T22:23:00.002-05:00

بالاخره امروز خیر سرم آداپتور پیدا کردم برای این برق مسخره اینجا. به من گفته بودن که اپی لیدی اینجا کار میکنه فقط، منم فقط همون رو آوردم! ولی کار نمیکنه، یعنی انقدر یواااااشه که در حد همون کار نکردنه! بعد از کلی پرس و جو امروز converter پیدا کردم و یه ساعت هم با دقت خوندم روی جعبه رو مثلا. حالا امتحانش کردم میبینم کار نمیکنه، تو نگو این برعکسه. یعنی جریان 220 رو به 110 تبدیل میکنه!!! آی سوختم،آی سوختم... الکی اینهمه پول دادم، چون توی حراج بوده پس هم نمیگیرن. حالا هم به هیـــــــــچ دردی نمیخوره. میتونستم به جای این خرید اشتباه احمقانه، اسپری کفش بگیرم برای چکمه هایی که دیروز خریدم! اومدم حسابگری بکنم، از یه جای دیگه گند زدم.
shit

پ.ن. امروز بالاخره برف اومد اینجا، خیلی قشنگ شده همه جا. این باتری دوربین هم انقدر شارژ نشد که دیگه الان خوابم گرفته، حال ندارم برم بیرون عکس بگیرم...

2086. گفتم همه چی به این خوبی نمیشه ها!

2011-12-26T22:00:00.005-05:00

اولین خاطره بد من در کانادا، در چهاردهمین روز ورود.
بعد از یک عمر زندگی شرافتمندانه، امروزبه بدترین و غیر منتظره ترین وضعیت ممکن بهِم تهمت دزدی زدن، اونم جلوی بقیه! سوء تفاهم احمقانه ای بود. جوابش رو دادم البته، ولی به نظرم کافی نبود. باید پیله میکردم که سکیوریتی رو صدا کنه. شکر خدا همه جا هم که دوربین هست. اون موقع اصلا حواسم به دوربین ها نبود. باید کوتاه نمیومدم تا خجالت بکشه و عذرخواهی بکنه. حرفم رو زدم ولی بازم انقدر اعصابم خورد شده بود که نیم ساعت پیاده روی کردم بدون اینکه بفهمم هوا سرده!
مردک بی ملاحظه از خود راضی...

پ.ن. یکی نیست بگه مریضی میری بیرون آخه؟ بگیر بشین سر جات

2085. یک ماه

2011-12-26T16:07:00.003-05:00

امروز دقیقا یک ماه از آخرین پروازم میگذره. اصلا هم دلم تنگ نشده برای اون شرکت نکبت و اون همه بیگاری.خیلی هم خوشحالم که ولش کردم.
ولی حس حقوق نگرفتن خوب نیست، و حس عاطل و باطل بودن نیز هم.

2084.

2011-12-26T00:44:00.002-05:00

الان دو هفته ست که اومدم. هنوز نمیدونم میخوام چی بخونم. هنوز هیچ غلطی نکردم.
چیزی به سی سالگی باقی نمونده و هر روز بیش از پیش حسرت عمر رفته ست و آینده نه چندان درخشانی که خیلی هم علاقه ای به دیدنش ندارم. کانادا رو هم دیدم دیگه. کار دیگه ای نیست که بخوام انجام بدم.

پ.ن. امروز ستی میگفت خیلی باحاله زندگیت انقدر تغییرات و هیجان داشته. گفتم: چه فایده؟ آخرش هم به هیچ جا نرسیدم. گفت: خوب رسیدی کانادا. گفتم: همه آخرش میرسن کانادا، تازه با دست پُر...

کانادا هم همین من یکی رو کم داشت فقط!

2083. دیدار دوستان پالپ تاک

2011-12-25T23:18:00.001-05:00

ستی اینا از مونترال اومده بودن تورنتو و امروز رو باهم بودیم و خیلی خوش گذشت.
جای بقیه که نبودن خالی

2082.

2011-12-25T01:04:00.002-05:00

اینجا مردم هی بهم میرسن میگن: پس چرا زمستون نمیشه؟ (!)
حالشون خوب نیست فکر کنم! همینجوری مگه چشه؟ هوا به این خوبی، به اندازه کافی هم سرد هست. -12 درجه بسه دیگه بابا...

پ.ن. نواز عقیده داره که من باید برم وکالت بخونم(!) میگه من پتانسیلش رو دارم (احتمالا چون زیاد حرف میزنم). چشماش قشنگ میبینه البته ولی نمیدونم چطور به همچین نتیجه ای رسیده واقعا. به هرحال من خیلی شرمنده شدم بابت این تصوراتی که اطرافیان از من دارن. حالا وکالت که نه ولی امیدوارم بتونم یه غلط مثبتی بکنم زودترکه خیلی نا امیدشون نکنم.

2081. آرامشی در down town

2011-12-24T12:33:00.002-05:00

خونه مون رو دوست دارم. آدم صبح با صدای پرنده ها بیدار میشه. همیشه آرومه انگار هیچ رفت و آمدی نیست.
اینجا رو دوست دارم، مثل دیسکاوری گاردنز میمونه...

2080. shopping day

2011-12-22T19:52:00.005-05:00

دیشب من خواب بودم نفهمیدم این حافظ چی گفت... این بلا هم فهمیده من اومدم خارج، کریسمس رو بهم تبریک گفته!

امروز رفتم خرید، آن لاین یه مال پیدا کردم و رفتم که "پارکا" بخرم. پارکا به این مانتوهایی میگن که توش " پَر" هستش (اغلب اردک) و بنابراین خیلی گرم و خیلی سبک هستن(کوتاه، متوسط و بلند). اکثر آدمها از اینا میپوشن (مخصوصا برای اون سرمای اصلی و بوران خیلی خوبه). تا جاییکه من فهمیدم جوونها خیلی علاقه ای به پوشیدنش ندارن، ولی از اونجایی که من وقتی سردمه هیچی دیگه برام مهم نیست و کلا هم آلامُد و شیک و پیک نیستم و اصلا سن و سالی از من گذشته، با جدیت عزمم رو جزم کردم که یکی از این پارکاها بگیرم بلکه اعتماد به نفسم یه کم بیشتر بشه درمورد بیرون رفتن.
اولا این shopping center بسیار بزرگ بود و اصلا ایستگاه مترو توی خود مال بود. بعدش هم خیلی شلوغ بود، چون همه جا حراجه این روزا و ملت همش دارن برای هم کادو میخرن. خیلی هم تزیینش کرده بودن برای کریسمس و خیلی خیلی هم گرم بود. با اینکه پالتوم رو درآوردم ولی داشتم خفه میشدم (مثل دوبی که توی پاساژها یخ میزدم! تعادل ندارن اصلا) همچین با بی میلی و تمسخر شروع به نگاه کردن کردم (خوب من از یکی از بزرگترین مراکز خرید دنیا اومدم-دوبی-) بعد کم کم دیدم که نخیر، اینجا خیلی بهتره و چیزهای قشنگتری دارن. حراجها هم به نظر خوب میومد. البته من هنوز درک درستی از قیمتهای اینجا ندارم و هی یادم میرفت که مالیات هم داره (خیلی زور داره به خدا). از اول قیمت با مالیاتش رو بزنن که آدم اینجوری شوکه نشه! هی قیمتها رو به درهم و تومن تبدیل میکردم (تومن چرا حالا؟!!).
دیشب از توی اینترنت مدلهای پارکا و فروشگاه ها رو درآورده بودم و با اعتماد به نفس رفتم که بگیرمش دیگه. اولا که کلــــــــــــــی باید توی هر فروشگاه میگشتم تا قسمت پالتو و کاپشن ها رو پیدا کنم، بعدش هم به هر کدوم که میگفتم پارکا میخوام، یه جوری نگام میکردن انگار دارم روسی حرف میزنم مثلا! میگفتن پارکا چیه؟! بعد تازه باید براشون توضیح میدادم. خلاصه که اون مدلهایی که من پسندیده بودم در اون فروشگاهی که پیدا کرده بودم، اصلا سایز کوچیک نمونده بود ازشون. آخرش هم بعد از ساعتها پرسه زدن و سردرد بدی که گرفتم توی "منگو" بالاخره یه چیزی کاملا متفاوت با تصوراتم پیدا کردم و گرفتم. میخواستم همین امروز دیگه قال قضیه رو بکنم، به اندازه کافی وقت تلف کرده بودم دیگه. همه راهها همچنان به زارا و منگو و اچ اند ام ختم میشه! زارا لامصب که حراج هم نبود.
بدترین قسمت خرید کردن اینجا اینه که باید کت و پالتوت رو دربیاری تا وارد پاساژ میشی و اون وقت با این همه بند و بساط توی دستت خرید کنی و پرو کنی! از کت و کول افتادم. خوبه که من فقط همین رو میخواستم بگیرم، صف اتاق پرو ها خودشون داستانی بود. خوشحالم که همه خریدها رو دوبی انجام دادم، بسیار تصمیم عاقلانه ای بود.

پ.ن. هربار سوار اتوبوس میشم ناخودآگاه میرم به سمت عقب که قسمت خانومها بشینم! بعد وسط راه یادم میاد و با یه لبخند شنگولانه ای روی اولین صندلی خالی میشینم!
پ.ن.2. دوبی هم همیشه برای سال نو و کریسمس تزیین میکردن پاساژها رو، ولی همیشه به نظرم مصنوعی بود و حال و هوای کریسمس نداشت واقعا. اینجا قشنگ آدم احساسش میکنه.

2079. فال امشب

2011-12-22T00:51:00.003-05:00

2078.

2011-12-21T17:57:00.002-05:00

بالاخره اینجا هم شب یلدا شد، تازه ساعت شیش ه البته فعلا. شراب که نداریم، یادم رفت بگیرم. انار داریم که هنوز دون نکردم، هندونه ش رو هم که چند شب پیش تو مهمونی خوردیم. آجیل هم داریم. مانی خیلی اهل این قرتی بازیا نیست البته. فعلا که خوابه، شاید اصن بیدار نشه امشب، بعد از 26 ساعت کشیک اگه من بودم که یه روز کامل میخوابیدم!
هوا رو زده 6 درجه، احساس میکنم خیلی خوبه، باید برم بیرون! بیخود میکنم البته.
دارم با google map نقشه بازی میکنم. باید فروشگاهها رو هم پیدا کنم، برم یه پالتو بخرم دیگه تا خیلی سرد نشده.

پ.ن. اولین سالی که رفته بودم دوبی شب یلدا خونه مانی اینا بودیم، آرا اینا هم بودن. فال حافظ من این اومده بود: گفت آسان گیر کارها کز روی طبع...
همه کلی خندیدن و آرا گفت حافظ هم از دست نق زدنهای تو به ستوه اومده دیگه!
ببینم امشب چی میگه این حضرت حافظ...

2077. یک روز در شهر

2011-12-20T20:37:00.003-05:00

رفتم کالج، اوضاع زیاد جالب نبود و یه کم سنگ پیش پام انداختن راستش. ولی مهتاب (که دیگه حرفه ای شده در امور دانشجویی!) گفت که قضیه انقدرها هم پیچیده نیست و درست میشه. حالا ببینم به کجا میرسیم. به هرحال که بنده فعلا اینجام، بیرونم که نمیکنن (یعنی امیدوارم که نکنن).
رفتیم با مهتاب اینا شهر رو دیدیم، یعنی همون down town رو، حوالی خونشون. سرد بود البته خیلی (خیلی که نه، -4 درجه بود همش). صبح که میخواستم برم بیرون آنچنان آفتاب تیزی بود که آدم هوس میکرد مایو بپوشه بره بیرون حموم آفتاب بگیره اصن! بعد احساس سرما -6 درجه بود!!! تازه این روزای خوبشه، خدا رحم کنه به یه ماه دیگه.
خلاصه که با اتوبوس و مترو رفتم. از مترو تا کالج ده دقیقه پیاده روی داشت، یخ کردم! چه فکری کردن واقعا با این آب و هوا که انقدر متروشون مختصر و مفیده؟!! پاریس با اون هوای متعادل (نسبت به اینجا) کل جریانات حمل و نقلش از زیر زمین قابل انجام بود از بس متروش خفن بود، لامصب عین مارپله همه جا میرفت. این کلا سه تا خط داره، هی باید از ایستگاه اتوبوس تا مترو پیاده بری از مترو تا فلان جا پیاده بری!!! ایستگاه اتوبوس اینجا هم تا خونه کمتر از 400 متره، حدود 6-7 دقیقه. لرز گرفتم تا رسیدم خونه. داشتم با خودم غر میزدم که نمیشد ایستگاه رو نزدیکتر بزارن، بعد یادم اومد که محله ای که ماشیناش یکی درمیون بنز و بی ام دابلیو و آ او دی هستن، اصن ایستگاه اتوبوس میخواد چکار! همینم شانس آوردم که هست.
کلا از بس که منقبض بودم بخاطر سرما، همه بدنم درد میکنه الان.
شهر قشنگ بود. رفتیم توی پارلمان اونتاریو! فکر کن... ملت رو همینجوری مجانی راه میدادن تو، یه تور 20 دقیقه ای هم داشت، نه کیفی چک میکردن، نه سوال و جوابی، اعتماد بیداد میکنه اصن! نمیگن شاید یکی بمب ببنده به خودش بره اون تو آخه؟!

روز خوبی بود، غیر از بخش کالج که حالم گرفته شد و کلی من رو ترسوند، بقیه ش خوش گذشت. الان یه جور خوبی خسته و گرسنه م. ولی زمستون که شروع بشه، دیگه قضیه به این راحتی نخواهد بود. منتظر اتوبوس ایستادن توی باد و بوران حتی پنج دقیقه ش هم کابوسه...
بیخیالش فعلا. شاید اصلا امسال به یمن حضور من زمستونشون بهار شد و بخیر گذشت...

پ.ن. جمعیت تورنتو کمتر از سه ملیون نفره! تازه مثلا شهر بزرگشون هم هست. مسخره کردن واقعا. تو ایران سه چهارتا شهر بزرگمون فکر نکنم هیچ کدوم جمعیتشون زیر 4 میلیون باشه...
همینه که بدبختیم دیگه.

2076.

2011-12-20T00:30:00.003-05:00

فردا باید برم دانشگاه برای تغییر رشته باهاشون صحبت کنم. روم نمیشه دیگه، بس که داستان داشتم این مدت باهاشون. دل آشوبه (!) دارم یه کم.
فردا اولین باره که دارم تنهایی میرم بیرون اینجا، با اتوبوس و مترو و اینا. امیدوارم مشکل خاصی پیش نیاد.

2075.

2011-12-19T14:48:00.003-05:00

وسایلم رو آوردن امروز. یک آقای غول پیکر خوش اخلاق که هم راننده فدکس بود و هم بسته ها رو جابجا میکرد خودش. رفتیم باهم همه رو گذاشتیم توی انباری توی پارکینگ. خوشبختانه کاملا اتفاقی نزدیک انباری سر درآوردیم، من همش نگران بودم که چطوری پیداش کنیم. آخه پارکینگش لامصب از پارکینگ mall of emirates هم بزرگتر و پیچ پیچی تره! خلاصه که بهتر از اونی بود که تصور میکردم. فقط یکی از کارتن ها یه کم کناره ش باز شده بود. خوبه که تقریباهمه چی رو بسته بندی کرده م. حالا باید برم یکی یکی چک کنم ببینم چه چیزایی رو میخوام بیارم بالا. بقیه رو هم درست و حسابی توی پلاستیکی چیزی بپیچم، میگن توی انباری ها جک و جونور ممکنه باشه. آخه توی این سرما؟!!!! اونا دیگه چه سگ جون هستن.

پ.ن. یه تلفن از راه دور از طرف دوستی که ندیدیش میتونه کلی موود آدم رو خوب کنه. در این حد الکی خوشَم!
تلفن داشتن گاهی هم خوبه پس.

2074.

2011-12-18T23:16:00.003-05:00

متاسفانه حدسم درست بود. سرما خوردم، با گلو درد! حالا هی بگن که " آدم از سرما، سرما نمیخوره. از ویرووس سرما میخوره"! من که با هیچ آدم مریضی سر و کار نداشتم. توی این هوای سرد هم بعید میدونم که ویروسها همینجوری تو هوا زنده بمونن.خلاصه که معلوم نیست چه غلطی کردم! قرص ویتامین سی هم ظاهرا هیچ فایده ای نداره اصلا. میخوام خودم رو عادت بدم زیاد قرص نخورم برای سرماخوردگی. فقط شبها یکی. قرص خیلی گرونه و اگر قرار باشه همش مریض باشم از این به بعد، بهتره که خیلی به دواها عادت نکنم.

پ.ن. هی میگن سعی کن عادت کنی نشینی توی خونه که افسرده نشی! والله توی این هوا من اگه برم بیرون افسرده میشم. توی خونه آدم واسه خودش میشینه جای گرم و نرم، اینترنتش هم به راه. مگه مریضه بره بیرون آخه؟!
پ.ن.2 یکی از معدود نکات مثبت خاورمیانه، شلنگ آب توالت هاست، که اینجا نبودش واقعا مصیبته. سعی میکنم تا حد ممکن مایعات زیاد نخورم، دردسره واقعا!

2073.

2011-12-18T02:21:00.004-05:00

هوا واقعا خیلی سرد نشده. تازه شده -7 درجه و عملا ما زمانی رو بیرون نگذروندیم و تازه من هم از همه مجهزتر بودم! ولی الان احساس میکنم که سرما در وجودم رسوخ کرده، سرم سنگینه و لرز دارم. شایدم از کم خوابیه (دیشب دیر خوابیدم و زود بیدار شدم از بس کار داشتم امروز). بی جنبه شدم! یادم رفته انگار که 25 ساعت و 30 ساعت نمیخوابیدم. اجالتا یک لیوان شیر گرم و زرد چوبه با قرص سرماخوردگی خوردم، باشد که مقبول افتد...

رفتم حساب باز کردم و تلفن گرفتم. جالبه که تقریبا اصلا کمبود تلفن رو احساس نکردم این مدت، اینترنت برای من کفایت میکنه کلا انگار! Down Town رو هم دیدم، خوبه، همه چی توی خیابون هست، ولی خیلی شلوغه. همینجایی که خودمون هستیم خیلی بهتره. امیدوارم همینجا بمونیم، دوستش میدارم(من دیگه چه رویی دارم واقعا). دارم فکر میکنم که یه رشته ای انتخاب کنم که درآمدش انقدر باشه که بتونم توی همین محله زندگی کنم (آرزوهای بزرگ!) باید دکتر بشم لابد...

پ.ن. با مانی و مهتاب رفتیم سیم کارت گرفتیم. 4.5 سال پیش هم که تازه رفته بودم دوبی، با مهتاب رفتیم اولین بار سیم کارت گرفتم...
پ.ن.2. کاش مریض نشم. نمیخوام آنتی سوشال بازی دربیارم!

دلتنگی، به آتش زیر خاکستر میماند...

2011-12-15T12:47:00.013-05:00

درست وقتی فکر میکنی تمام شده
همه ات را به آتش میکشد

2072.

2011-12-14T12:44:00.003-05:00

تا اینجای ماجرا فهمیدم که محله مون خیلی باکلاسه. و فهمیدم که زندگی در دوبی باعث شده مهارتهای زندگی اجتماعی، مثلا از خیابون رد شدن!!، رو از دست بدم. کلا تصویر عبور از خط عابر پیاده خیلی برام مفهوم جدیدی بود. وقتی از چهار راه رد شدم احساس پیروزی و موفقیت میکردم! حالا امروز هم میرم بیرون، یه طرف دیگه. باید تمرین کنم اسم خیابونها رو یاد بگیرم، من حافظه ی اسمی خیلی خوبی ندارم.
دیروز هوا خوب بود ولی گوش و دماغم یخ زد. امروز باید یه کم مجهزتر برم. آخه خودشون خیلی معمولی لباس می پوشن، خجالت میکشم زیاد سر و کله م رو بپوشونم. بعد هی فکر میکنم خیلی زیاد خودم رو بسته بندی نکنم که عادت کنم به هوا، وگرنه دوماه دیگه رسما باید خونه نشین بشم. هنوز هوا خوبه، در حد 6-7 درجه. باد هم نیست خوشبختانه.
سعی میکنم هر روز خودم رو مجبور کنم برم بیرون که با دور و بر آشنا بشم و یه هوایی هم بهم بخوره شاید عادت کنم تا حدی اقلا.
دیروز موقع بیرون رفتن و برگشتن توی لابی ساختمون گم شدم!

پ.ن. خوشبختانه مشکل جت لاگ نداشتم، دوستام عقیده دارن که دلیلش اینه که من قبلا هم به ساعت کانادا تنظیم بودم بسکه هی بیدار بودم! شب اول کلی بیخوابی داشتم و خسته بودم و به موقع خوابیدم و تنظیم شدم دیگه کامل.

2071. اولین پست از سرزمینهای شمالی 13.12.11

2011-12-13T13:38:00.006-05:00

صدای من رو از خارجِ واقعی میشنوید.
خداحافظیها خوب بود، با حداقل اشک و آه خوشبختانه. انقدر همه نگران اوضاع بلیتم بودن که فرصت نشد گریه زاری کنیم. تقریبا با این حس رفتم که جا گیرم نمیاد و برمیگردم! کلی هم توی راه با نیلوفر خندیدیم و مسخره بازی درآوردیم از شدت استرس...
و نهایتا به طرز معجزه آسایی در هر دو پرواز موفق شدم که جا پیدا کنم. (هر دو پرواز overbook بودن و اوضاع خیلی دِرام بود خلاصه). مسوول پرواز emirates در تهران بهم گفته بود شانس سوار شدنت 0% هست. اگه بتونی جا پیدا کنی اولین کاری که باید بکنی اینه که بری بلیت لاتاری بگیری! خوب، ما هم نمردیم و یه بار بالاخره یه جا شانس آوردیم! (تریپ ناشکری)
دو ساعت در فرودگاه شلوغ امام خمینی منتظر جواب نشستم و آخرین مشاهداتم رو از وطن در ذهنم ثبت کردم که دلم هیچ وقت تنگ نشه برای وطنی که مردمش همیشه عصبانی و بد اخلاق و گستاخ ن، حتی وقتی که دارن میرن سفر تفریحی و خوشحالن مثلا. واقعا که فرودگاه نمونه کاملی از رفتارهای اجتماعی به دست میده. در این دوساعت هم هی "پرواز فلان از باکو به زمین نشست"، "پرواز بهمان به مقصد باکو از زمین برخاست"، "مسافرین پرواز فلان به مقصد باکو بیان اینجا"، " پرواز باکو از روی فرودگاه رد شد"... خلاصه جنگ اعصابی بود...
پرواز دوبی- تورنتو 14 ساعت بود. جام خوب بود. سعی کردم راه برم کم و بیش. اونقدری که دلم میخواست نشد فیلم ببینم، چون هی خوابم میبرد (با 25 ساعت بیخوابی رفته بودم، فیلم هم میخواستم ببینم!).
فرودگاه هم برخلاف انتظارم خیلی خوب و تر و تمییز بود. همه خوش اخلاق و خوش تیپ و مودب بودن. از همه مهم تر چمدونهام هم گم نشدن (ار بس که ما خاطره بد داریم، مخصوصا از امیریتز). اینترنت فرودگاه خوب نبود البته!هوا مثل تهرانه، هنوز خیلی سرد نشده.
دیشب همه دور هم بودیم و خوش گذشت.
الان اومدم خونه مانی. خیلی خوبه، اتاق هم برام درست کردن تازه!!! دیشب که همه چی مثل توی فیلمها بود، حالا میرم بیرون ببینم در روشنایی روزاین دور و بر چه جوریه. کلا که همه چی آرومه، من چقدر خوشبختم. مهمتر از همه اینکه اومدم پیش خواهرم. هووورررا

با ما باشید...

پ.ن. ما اومدیم بالاخره. هیشکی هم نبود که بگه نرو، یا منم میام. یا اقلا بگه میرم سفارت کانادا رو آتیش میزنم!هی روزگار...

2070. این روز آخری

2011-12-11T14:34:00.003-05:00

آخرین ساعتها رو در وطن و خانه پدری میگذرونیم.
تا یک ساعت دیگه میرم فرودگاه. خبرها حاکی از پر بودن پروازه! تا چه پیش آید...
تنها نگرانیم درحال حاضر همین قضیه ی بلیت ه. اصلا به اون ور فکر نمیکنم. یعنی فکر کردن هم نداره. سرده دیگه لابد. کلی هم آدم اونجا منتظرم هستن. آرامش مانی و ذوق و شوق همیشگی نواز در هر کاری و انرژی و مثبت اندیشی مهتاب ... دیگه اگه بخوام غر بزنم باید سرم رو گذاشت لب باغچه...
میریم که داشته باشیم یه ماجراجویی جدید رو

پ.ن. خداوکیلی دعا کنید بلیتها درست بشه و آواره این فرودگاهها نشم.

2069. من و بلیت استندبای

2011-12-10T08:16:00.002-05:00

بلیتم استندبای ه، یعنی سوار شدنم بستگی به این داره که جا داشته باشن یا نه.
الان وضعیت پرواز رو برام چک کردن و خبر دادن که پرواز تهران- دوبی جا داره، ولی دوبی- تورنتو overbooked هستش! فکر کن که برم فرودگاه دوبی و سوارم نکنن. باید دو روز توی فرودگاه باشم تا پرواز بعدی. تازه اگه اون یکی جا داشته باشه!
فکر کنم بهتره یه کیسه خواب بگیرم با خودم ببرم برای توی فرودگاه...

2068. 16 آذر

2011-12-07T18:31:00.004-05:00

در سرمای سگ کش یک شب ظاهرا پاییزی، ساعت 11:30، ما تنها جنبندگان در خیابان ولیعصر بودیم.
نمای زیبای درختان کنار پیاده رو، هر چند لخت و بی برگ، و آسمانی شفاف و بخار نفسها یمان که با دود سیگارها می آمیخت.
قدم زدن در خیابان ولیعصر در پاییز یکی از آرزوهای این سالهای اخیرم بود که امشب برآورده شد، در خیابان خالی از آدم، خالی از ماشین.

پ.ن. بچه ها دستم می انداختند که: این تازه هوای بهاریِ تورنتو ست، از حالا تمرین کن... و من که می اندیشیدم به تورنتو، شهر زیبایی که خیابان ولیعصر ندارد و دوستانی که نیستند که باهم در خیابانی که نیست قدم بزنیم...

2067. یک سفر به یاد ماندنی با دوستانی بی نظیر

2011-12-06T16:45:00.003-05:00

دوستان زحمت کشیدن سفری ترتیب دادن به سرزمینهای شمالی به مناسبت گودبای پارتی من و برای اینکه بدن من به تعادل برسه و از +30 درجه یه دفعه نرَم -30 و شوک بهم وارد نشه!
درکنارشون همیشه خوش میگذره و آرامش دارم، این دفعه هم خیلی خیلی عالی بود همه چیز. داشتن دوستان خوب یکی از بزرگترین شانسهای زندگی من بوده همیشه.
خوشبختم و دلتنگ دوریشون...

پ.ن.خوشبختانه مراسم خداحافظی به خوبی و بدون اشک و آه برگزار شد.

2066.

2011-12-03T15:10:00.002-05:00

بالاخره کابوسها تموم شد و الان خونه م و فردا هم دارم با دوستام میرم شمال و خیلی خوشحالم.
یه شب درمیون خواب کارتن بستن و پرواز میبینم، نمیدونم کدومش بدتره ولی هر شب اقلا دوبار از خواب می پرم!
اینجا تهران هوا خیلی سرده و آلوده هم هست نسبتا، بوی بنزین میده کلا.
اینترنتم هم امروز وصل شد و یه کم اوضاع بهتره.
احساس میکنم بعد از ماراتنی که هفته گذشته داشتم یه کم اعتماد به نفسم رفته بالا...

2065.

2011-11-29T20:31:00.003-05:00

وقتی از اسباب کشی حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم؟...

ای کسانیکه قصد مهاجرت دارید، از هم اکنون به فکر جمع کردن وسایلتان باشید.
به خدا...

مشغول هستم به شدت، با موزیک متنِ فحش و فضیحت به خودم. دقیقا نمیدونم چرا، ولی غیر از خودم کسی برای سرزنش کردن ندارم!

پ.ن. آرش میگه حالا توی این وضعیت ایران اومدنت چیه! از همونجا میرفتی که یه وقت مشکلی برات پیش نیاد توی فرودگاه...
یعنی میخوام بگم تا این حد زندگی شخصیمون تحت تاثیر حماقتهای سی.اسی قرار داره!!!

2064. دیگه آخرشه، یه کم دیگه...

2011-11-29T12:59:00.005-05:00

از ساعت 10 صبح که رفتم بیرون، همین نیم ساعت پیش بالاخره اومدم خونه! فکر کنم تا یه هفته هر شب خواب ماشین و خیابون و رانندگی ببینم. نصف روز با اشکان اینا دنبال جریانات جابجایی قرارداد خونه بودیم و کلی اعصابم خورد شد و حرص خوردم. بعدشم رفتم بلیطم رو گرفتم (استندبای هستش البته و باید با سلام و صلوات برم فرودگاه ببینم جا میده که من سوار شم یا نه! ولی ارزونه در عوض). بعدشم باقی خرید ها و مخابرات رفتن و ماجراهای کنسل کردن کلیه خطوط ارتباطی. انتقال نام ماشین دیگه فرصت نشد، موند برای فردا.
داغونم حسابی. حالت تهوع و سردرد و گلو درد. باز چند روز کم خوابی و استرس، مریض شدم زرتی! کارتن ها و خونه آشفته که همچنان دهن کجی میکنه. فردا 12 ظهر میان که کارتن ها رو ببرن. من الان کاملا قابلیت خودکشی دارم! فعلا بخوابم یکی دو ساعت، بعد بیدارمیشم و یه خاکی تو سر خودم و این وسایل میکنم.

وقتی یکی اعصابش خورده سعی نکنید با شوخیهای بی مزه به اصطلاح فکرش رو منحرف کنید. من که بیشتر عصبانی میشم در همچین شرایطی. هی هم نگید حالا نمیشد تا آخرش نری سر کار؟ حالا نمیشد ریپورت سیک کنی؟ خوب مثلا چی میشد؟... خوب لابد نمیشد دیگه. منم حوصلا ندارم هی پروسیجرهای شرکت رو بشینم توضیح بدم و آخرش هم بگن خوب چی میشه مثلا؟...! "نمیشه" لزوما معنیش این نیست که "سرم رو میبرن". اَه ولش کن اصن، حوصله ندارم...
آدم که خسته میشه، مریض میشه، استرس داره، گریه نمیکنه که خرس گنده. میخوابه، بعد پا میشه مثل آدم کاراش رو میکنه.

انرژی ندارم دیگه. کاش یه جوری بودی یا صدات اقلا
کاش جرات زنگ زدن بود، یا بهانه ای دست کم.

مهم نیست، میخوابم، خوب میشم...

دلم 12 ساعت خواب بی دغدغه میخواد
با صدای نفسهات...
دلم غلط کرده

2063.

2011-11-28T17:25:00.001-05:00

کل خونه بوی نفتالین گرفته. لابلای همه لباسها نفتالین گذاشتم که خراب نشن. یه کم خیالم راحت شد اینجوری.
همچنان نگران جا دادن این کارتن ها و باز کردنشون اونجا و اصلا حمل و نقلشون هستم!
حالا بستنشون به کنار...

2062.

2011-11-27T16:27:00.003-05:00

اگه آرا اینجا بود دو روزه کل خونه رو به بهترین شکل ممکن جمع کرده بود ها... یعنی من نباید یه اپسیلن به این خواهر شباهت داشته باشم؟!! هی دور خودم میچرخم و هرجا رو که نگاه میکنم هنوز کلی چیز میز مونده. در همون حال هم دارم توی سرم چک میکنم که فردا کدوم کار رو اول انجام بدم کدوم رو ظهر، کی کجا برم که به کدوم ترافیک نخورم. امروز کلا بد نبود، تا حد خوبی به یه سری از کارا رسیدم.
امیدوارم فردا هم خوب و سریع پیش بره و بیشتر وقت کنم توی خونه باشم که دیگه تموم بشه بسته بندیها.

رفتم دکتر بالاخره. گفت یه چیزی نیشم زده و قطعا از توی پرواز بوده نه جوراب بیچاره(ایوووووووو؛ یه حشره هندی! ایدز خفیف گرفتم احتمالا). ازاین نمونه ها زیاد پیش اومده بین بچه ها، و من همیشه میگفتم چه خوب که تا حالا دچار نشدم، که شدم. اینم آخرین سوغاتی ایرعربیا برای من. گفت اگه یه کم دیگه به خاروندنش ادامه میدادی عفونت میکرد و پخش میشد! بالاخره یه بار هم ما شانس آوردیم از یه جایی. حالا اینکه ممکنه به داروها حساسیت بدم بماند...

خدا منو بکشه با این همه کارتن...

2061. YOOHOOOOO

2011-11-26T15:48:00.004-05:00

تموم شد. امروز 26 نوامبر 2011 آخرین پروازم رو هم رفتم: شارجه- سوهاج- اَسیوت- شارجه !
قسمت این بود که آخرین پروازم مصر باشه... دیروز 12.5 ساعت، امروز هم 12 ساعت. قصد کردن جنازه م از شرکت بره! ولی تیم خوبی بود امروز، خوش گذشت. آخرش هم که طبق معمول پروازهای مصر که همیشه دراما دارن، یکی حالش بد شد و خلاصه اکسیژن و داستان دیگه... به خیر گذشت نهایتا خوشبختانه.

پام وضعش خرابه، ورم کرده و دِفُرمه و کبود و قرمز شده و درد میکنه و میخاره افتضاح. فکر کنم قانقاریا گرفتم... فردا دیگه میرم دکتر. دیشب که با اون همه خستگی خوابیده بودم انقدر کلافه م کرد که بیدار شدم و میخواستم سرم رو بکوبم به دیوار از کلافگی! فکر کنم یه جونوری رفته زیر پوست، شبکار هم هست. احتمالا استرس این روزها هم تشدیدش میکنه. فعلا یخ گذاشتم روش یه کم از داغیش کم کنه.
از فردا باید بیفتم دنبال کار کنسل کردن ویزا و انتقال ماشین و فرستادن پولها به کانادا و تخلیه خونه. کاش اشکان اینا خونه رو بگیرن. وسایل رو هم که باید جمع کنم... جنازه م میرسه تهران دیگه.
مامان هم که امروز رفت. خودم موندم و خودم! مثل همیشه

2060.

2011-11-25T15:36:00.002-05:00

نامردا امروز فرستادنم پرواز، اونم چی! کیِف... یکی از پروازهایی که همیشه ازش فراری بودم! عجب شانسی دارم ها، سه سال هی از زیرش در رفتم، همین ماه آخری دوبار بهم انداختن هرجوری بود. غیر از اینکه اقلا 8 ساعت نشستنی در کار نیست و خیلی پرواز شلوغیه و زبان هم بلد نیستن و آدم رو دیوونه میکنن، مامان هم این روز آخری تنها موند خونه و به کارام هم نرسیدم اصلا (8 صبح رفتم، 10 شب اومدم خونه!). تازه یکی از خلبانهای ایرانیمون هم مهمونی گرفته بود و برای اولین بار من رو هم دعوت کرده بودن و کلی ذوق کرده بودم، گفتم میرم همه رو میبینم و خداحافظی میکنم دیگه... که اینم نشد.
فردا هم باز بهم پرواز دادن، بیروت!!! کلا این روزای آخر میخوان خوب پوستم روبکنن دیگه. تمام پروازای مورد علاقه م(!) رو چپ و راست میندازن بهم. فردا دیگه پرواز آخره، یکشنبه اگر هم چیزی بهم بدن ریپورت سیک میکنم. پروسه کنسل کردن ویزا سه چهار روز طول میکشه و باز هم از خوش شانسی من همین روزا هم هی تعطیلات دارن به مناسبتهای مختلف!
فردا مامان هم میره. من میمونم وهزار کار نکرده و وقت نداشته.
خیلی خسته و درب و داغونم و عصبانی...

2059.

2011-11-24T16:59:00.002-05:00

از من به شما نصیحت هرچی میخرید قبل از استفاده بشورید بعد بپوشید.
یه جفت جوراب نو خریدم و از ذوقم زودی پوشیدمش. آقا چکار داری دیگه، معلوم نیست موجودات میکروسکوپی ذره بینی توش بوده یا چه کوفت دیگه ای، الان چهار شبه که از خارش مچ پا خوابم نمیبره و صبح با پای زخم و ورم کرده بیدار میشم. لکه های قرمز آزارنده... داروخانه یه پمادی بهم داد که خیلی مفید نبوده و وقت دکتر رفتن هم ندارم و چشمم هم آب نمیخوره دکتر عمومی شرکت بفهمه جریان چیه.
از ترسم هرچی جوراب و جوراب شلواری و شال و خلاصه همه چیزهای کرکی رو شستم.

خونه مثل بازار شام ه و هممچنان دارم لباس جمع میکنم. نگران مانی طفلک هستم که با دیدن این کارتن ها چه حالی میشه! باید یه خونه برای خودم بگیرم، یکی هم برای لباسها و وسایلم!

ای کاش فردا صدام نکنن...

2058. ای بابا!

2011-11-23T12:28:00.002-05:00

واکنش ها هنگام شنیدن خبر استعفای من (به ترتیب):
حامله ای؟ (رایج ترین دلیل استعفا در میان دختران مهماندار)
داری ازدواج میکنی؟
کجا میخوای بری؟ emirates؟

و وقتی میشنون دارم میرم کانادا:
دوست پسرت اونجاست؟ دوست پسر قبلیت اونجاست؟ ( انقدر ابله به نظر میام؟!!)

و در نهایت وقتی جواب همه منفی بود:
what the hell you gonna do there?!

بعد که میگم میرم درس بخونم، چپ چپ نگاه میکنن. بعد اضافه میکنم که نصف خانواده اونجان و بقیه هم میان (بیاین دیگه بابا!)، باز میگن خوب ولی تو که تنهایی...
انگار همیشه باید یکی به آدم وصل باشه، یا آدم به یکی وصل باشه!

کلی سوژه داریم خلاصه این روزا...
حس خوبیه وقتی میبینی همکارات از رفتنت ناراحت میشن. محبوبیته و هزار دردسر ;)

2057. آره خوب...

2011-11-23T11:59:00.002-05:00

فرمودن : ملت ایران احتیاجی به بمب اتم نداره +
آره خوب، حکومتش احتیاج داره.
هرچند که اون هم حتی بدون داشتن بمب اتم هم موفق شدن به اندازه کافی گند بزنه به دنیا...

2056. همه چی آرومه

2011-11-22T03:43:00.004-05:00

یه کم کارها قَروقاطی شده، به شدت درگیر چک و چونه زدن برای بلیتم هستم. وسایل دست نخوردن، مامان نگران جمع و جور کردنشونه. اعصاب ندارم. هرجا زنگ میزنم همش دارم زور میزنم که اشکهام نیاد پایین. استرس رفتن ه و جابجاییه یا نگرانی بابت کارهای انجام نشده یا این پی ام اس بی موقع، نمیدونم...

درست میشه، تا حالا همه چی نسبتا خوب پیش رفته، درست میشه...
میخوام زودتر برم تهران، پیش دوستام، آرامش...

پ.ن. متنفرم از دیدن کارتن و روزنامه و پلاستیک. یادآوری نفرت انگیزترین روزهای زندگیم

2055. یک روز تعطیل شلووووغ

2011-11-21T17:26:00.003-05:00

ماشین رو فروختم، در کمتر از 12 ساعت! ساعت 1:45 صبح گذاشتمش توی وبسایت DUBIZZLE، ساعت 11 صبح قول و قرارش رو گذاشتیم و شب هم قولنامه ش کردیم رفت! ملت از ساعت 6 صبح شروع کرده بودن به زنگ زدن!!! خوش به حالشون والله، چه سحرخیزن ... خلاصه که تا حالا بنگاه نرفته بودم و با بنگاهی جماعت چک و چونه نزده بودم، که اون هم امروز انجام دادم. یارو بنگاهیه اردنی بود، برگشت گفت خوب چونه میزنی ها، گفتم کارم همینه، بیشتر پروازهام اردن و سوریه و مصر هستن ! خودش خنده ش گرفت و گفت معلومه خیلی اذیتت کردن. خوشم میاد خودشون رو خوب میشناسن...
کلی دلم سوخت که قبلا این سایت رو نمیشناختم و این همه اون ماشینش مونده بود همین جا بلاتکلیف. شایدم بهتر شد، بردش برای خودش و حالش رو می بره.
جریان بلیطم یه کم به مشکل برخورده. میخوام از بلیتهای تخفیف دارمون استفاده کنم. قبلا برای دوبی تورونتو درخواست داده بودم، بعد تصمیم گرفتم از تهران یک سره برم. حالا میگن که باید نامه جدید بیاری از شرکتتون! فکر کن که سه هفته بعد از استعفا درخواست بلیت دادم دوباره! کاشکی درست بشه، خیلی خیلی فکرم رو مشغول کرده. نمیشه که ایران نَرَم آخه...
نامه دانشگاه هم اومد.
غیر از جریان بلیت، در مجموع روز نسبتا مفیدی بود. فقط خیلی خسته م. خوبه که فردا هم تعطیلم. به بقیه کار و بدو بدو ها برسم.

2054. زنگ خنده های کوتاهت...

2011-11-19T09:44:00.002-05:00

تو مرا می فهمی
من تو را می خواهم
وهمین ساده ترین قصه یک انسان است
******
تو مرا می خوانی
من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم
و تو هم می دانی
تا ابد در دل من می مانی
******

آرزويم اين است
نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز
و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي
عاشق آنکه تو را میخواهد
و به لبخند تو از خويش رها مي گردد
و ترا دوست بدارد به همان اندازه
كه دلت مي خواهد

پ.ن. خواب های آشفته ام با صدای خنده هایت آرام میگیرند
به محض بیدار شدن این شعر در سرم پیچید

2053.

2011-11-18T23:01:00.002-05:00

ساعت 5 صبح مال این نیست که بیدار بشی بری سرکار
ساعت 5 صبح مال این نیست که از سر کار برگردی و نفهمی که صبحه یا شب ه
ساعت 5 صبح باید بیدار بشی، به صدای نفسهاش گوش کنی، بغلش کنی و با آرامش دوباره بخوابی...

دلم خوش بود که مثلا این پرواز زود برمیگرده و تا هوا تاریکه میام میخوابم. هنوز که هنوزه بیدارم!

2052. مهرم حلال، جونم آزاد

2011-11-18T07:40:00.000-05:00

طبق پرس و جوهایی که از اچ آر کردم، نحوه محاسبه end of service رو عوض کردن و تقریبا نصف اون چیزی رو که باید بهم میدادن، خواهند داد. به هر شکلی که بتونن دارن از حقمون میزنن. چون تازگی میزان استعفا ها زیاد شده اینا هم میخوان سواستفاده کنن. تا جاییکه میدونم این کار قانونی نیست و حتی شنیدم چند وقت پیش چندتا از خلبانای کاناداییمون تهدیدشون کردن که ازشون شکایت میکنن و نهایتا هرچی خواستن گرفتن! طبعا سرِ مهماندارها بیشتر بازی درمیارن، میگن اینا یه مشت بچه ن دیگه، حالیشون نیست. نمیدونم چقدر وقت دارم و حوصله و اعصاب سر و کله زدن باهاشون، ولی حتما پیگیریش میکنم که بفهمن خر خودشون هستن.
این نهایت پست فطرتیشون رو میرسونه. اوضاع و احوالشون هم خوب نیست خدا رو شکر. امیدوارم یه روزی (نه چندان دور) خبر منحل شدن شرکت رو با ضرر و زیان سنگین همینجا بنویسم، و امیدوارم قبلش بچه های ایرانیمون به یه سر و سامونی رسیده باشن. بالاخره یه جایی باید تقاص این نامردیهاشون رو پس بدن.
این روزای آخر هم که به شدت هر روز سرکار هستم و حسابی خسته. نمیدونم واقعا دیگه نمیکشم یا چون میدونم آخراشه دیگه حال ندارم. هر روز انرژیم کمتر میشه. دیشب هم که طبق معمول پرواز مزخرف خارطوم (بعد از سه هفته پرواز شب داشتم!) و یه خلبان بی شعور حسابی اعصابم رو ریختن به هم. نمیدونم شاکی بود که کمک خلبان هم خانوم بود (جون به جونشون کنی عرب ن و خودخواه!) یا خسته بود یا هر مرگیش بود، همش انرژی منفی داد. نشسته اون تو و شامش رو کوفت کرد و بعدشم همش فیلم میدید واسه خودش، ما با 160 تا مسافر بدقلق سر و کله میزدیم، بعد تازه نق و نوق هم میکرد! منم هی سعی کردم به شوخی برگذار کنم و نذارم حالم گرفته بشه. ولی دیگه صبح که رسیدیم آخرین تیکه ای که انداخت جوابش رو دادم. دارم میرم و مهم نیست. هرکس خودش شعور داشته باشه احترامش رو حفظ کنه.
تصمیم گرفتم این روزای آخر دیگه حسابی از خجالت همشون دربیام. لعنتی انقدر عصبانیم کرد که یادم رفت میخواستم برم بلیت مامان رو عوض کنم! خلاصه که خسته و با اعصاب کش اومده خوابیدم (مثلا) که آماده بشم برای ماراتن امشب، دمشق. شانس من این ماه همه پروازهام هم عربی هستن، یعنی دردسر...

هر پروازی که میرم خوشحالتر میشم از اینکه دارم میرم. حتی اگه اونجا سرد باشه و ماشین نداشته باشم و حقوقی درکار نباشه.
خسته م. دلم میخواد یکی دو ماه فقط استراحت کنم...

2051.

2011-11-17T09:05:00.008-05:00

کلیسای ارامنه در ارومیه

منِ مسلمان
به امید دیدنت
در کلیسا شمع روشن می‌کنم.
همین را می‌خواستی؟

کلیسای نوتردام در پاریس

2050.

2011-11-15T14:35:00.002-05:00

این چند روزی که ماشین ندارم با تاکسی میرم سرکار. نسبتا شانس آوردم و راننده تاکسی ای که به تورم خورده انگلیسی بلده و ماشینش هم تمییزه.
به خودم میگفتم چه خوبه آدم رانندگی نکنه. واسه خودم اینترنت بازی میکنم تا برسم. چایی میخورم، رژلب میزنم. فقط حیف که رادیوش همیشه روی قرآن ه! (حوصله هدفون آویزون کردن ندارم. زیادم مهم نیست.). البته خوب وقتی با ماشین خودم هستم هم همه این کارا رو میکنم. چراغ قرمز اول چای، چراغ قرمز دوم رژ لب. وقتی یکیش سبز باشه یا چشمک زن باشه حواسم پرت میشه!

پ.ن. اینجا تازگی جریمه های سنگین گذاشتن برای آرایش کردن و چای و خوردنی خوردن موقع رانندگی. استفاده موبایل هم که همیشه ممنوع بود. پس آدم چکار کنه موقع رانندگی؟! من که اگه آن لاین نباشم خوابم میگیره. اصلا رانندگی برام جزو زمانهای مرده محسوب میشه و باید ازش استفاده مفید کرد.

2049.

2011-11-14T15:45:00.002-05:00

یکی از همکارام رو دیدم و جریان استعفا رو بهش گفتم.
میگه حالا چی میخوای بخونی؟ گفتم پرستاری که قبول نکردن (خوشبختانه. سخته آخه حالا که فکرش رو میکنم!)
میگه آره بابا پرستاری چیه! باز دوباره کار شیفتی و دهنت سرویس میشه. گفتم من کار شیفتی رو ترجیح میدم ، تنوع داره. ولی خوب از طرفی هم وقتی همه تعطیلن ومیخوان برنامه بذارن هی برنامه آدم جور نمیشه.
میگه حالا نه که تو هم پایه همه برنامه ها هستی، نمیخوای یه وقت یه چیزی از دستت دربره!

راست میگه والله...

2048.

2011-11-13T12:05:00.002-05:00

ماشین رو دادم تعمیرگاه، چهار روز طول میکشه. کلی هم باید پیاده شم، خیر سرم بیمه بوده مثلا!
رفتم ماشین کرایه کنم، چون نمیتونم پاسپورتم رو بذارم بهم ماشین ندادن! (ما وقتی میریم پرواز باید همیشه پاسپورتمون همراهمون باشه.)
این چند روز هم هی پروازم و دردسره دیگه خلاصه. اینجا بی ماشینی خیلی سخته، مخصوصا برگشتن از سرکار.

برای دانشگاه یه کارهایی کردم، ببینم به کجا میرسه.

2047.

2011-11-10T16:05:00.002-05:00

برای دانشگاه دوباره نامه زدم ببینم یه برنامه دیگه برای این ترم دارن یا نه.
داشتم فکر میکردم شایدم خیلی بد نباشه که یکی دوماهی برم ایران فعلا تا اینا هم برنامه های ثبت نام ترم دیگه شون رو شروع کنن و بعدش من برم اونجا. یه دوری هم میزنم و یه استراحتی هم میکنم (یه وقت دیدی جنگ شد و مردم و راحت شدم کلا اگه خدا بخواد)
بعد به این نتیجه رسیدم که : مگه کوه کندی که همش به فکر استراحتی؟!! پاشو برو به زندگیت برس، پیر شدی هیچ غلطی نکردی (یه جورایی صدای آرا بود در ضمیر ناخودآگاهم که داشت دعوام میکرد طبق معمول!)... به قول بابا آدم وقتی مرد به اندازه کافی وقت داره برای استراحت و خوابیدن.
سفر رفتن هم خوبه ولی خوب الان اروپا که هواش خیلی مناسب نیست برای اینکار و آدمی هم که سرکار نمیره بیخود میکنه که بخواد بره سفر، چه معنی داره اصلا؟!
اصلا حالا که اینا گفتن نمیشه و کارم گیر کرده، منم میخوام هرجور شده برم. فوقش اینه که این ترم نمیشه برم سر کلاس و میرم دور و بر کانادا به دوستام سر میزنم و یه کم همونجا ول میگردم و برف بازی میکنم (خوش بینی رو حال میکنید؟ انگار با برف کانادا میشه بازی کرد مثلا!)

خداییش نگرانم ولی. ماشین رو هم باید ببرم درست کنم و بزارم برای فروش. هزارتا کار دارم.

پ.ن. توی شرکت به هرکی میگم استعفا دادم با خوشحالی میگه مبارک ه. رضایت شغلی بیداد میکنه تو شرکت ما...

2046. ماجراهای کانادا که نمیطلبد ظاهرا

2011-11-09T13:58:00.003-05:00

از دانشگاه به من گفته بودن که این هفته نامه من رو میفرستن. من هم رفتم استعفا دادم. حالا میگه ببخشید فکر کردم رشته تو فلانه، الان فهمیدم که بهمانه و ترم بعدت سپتامبره و زودتر از فوریه پروسه ش شروع نمیشه و نمیتونم فعلا برات نامه ای بفرستم!
من ویزای ورود به کانادا رو دارم ولی برای study permit نامه دانشگاه لازمه. من فعلا فقط میخوام برم کانادا. اصلا نمیدونم این study permit چقدر لازمه و آیا توی فرودگاه بهش اشاره ای خواهد شد یا نه...
الان در شوک بدی به سر میبرم و غیر از مانی به کسی نگفتم. نمیخوام نگرانشون کنم و شیرینی این روزها رو به کامشون تلخ کنم.
نمیدونم چه باید کرد. هنگ کردم فعلا...

2045.

2011-11-09T07:02:00.004-05:00

مث خرس میخورم و مث خرس میخوابم (هر چند روز یه بار البته که باتریم کامل تموم میشه) بعد میگم نمیدونم چرا مث خرس شدم!

دو روز دیگه نامزدی ماکان ه و با خیال راحت بابت لباس گشادم، همچنان به لایف استایل خرسی م ادامه میدم. عین خیالم هم نیست. هوا هم خیلی خوب شده، ولی من اصلا حوصله پیاده روی ندارم. مهم هم نیست.

2044. 3 نوامبر، یک روز مهم

2011-11-03T16:52:00.003-04:00

4 سال و 3 ماه پیش این موقع به مصاحبه فردام فکر میکردم (البته در نهایت تعجب نگران نبودم و اون موقع فکر میکردم که خیلی هم دلشون بخواد من رو بگیرن! هنوزم همین فکر رو میکنم البته!!)

امروز بعد از 4 سال و 3 ماه، استعفا دادم (کِلِ حضار). رییس خودمون (یه دختر نکبت تونسی که کلا مصیبته) نبود، در نتیجه خبر رو به رییس بزرگ دادم. داشتم memo میزد بابت تبریک عید قربان. قیافه ش دیدنی بود وقتی بهش گفتم. گفت فکر کردم اومدی بهم عیدی بدی... به هرحال برای هم آرزوی موفقیت کردیم و تعارفات معمول... این روزها خیلی ها استعفا دادن و یه کم اوضاع براشون سخت خواهد شد. مخصوصا که ایرانیها مون خیلی کم هستن. خلاصه که من یک ماه دیگه این موقع دیگه رسما کارم تموم میشه و میرم.

مامان اومده اینجا. میخوام بهش کامپیوتر یاد بدم. به نظرتون از سیستم باینری و پیدایش ابر کامپیوترها شروع کنم یا از جریان "داده، CPU، نتیجه" ؟

پ.ن. رییسم میگفت : حالا فیس بوک هست و باهم درتماسیم (!)
فکر کن...

2043.

2011-11-02T16:21:00.001-04:00

تو بی آنست، الان که فکرش رو میکنم یه کم دست و دلم میلرزه برای فردا!
چقدر منتظر همچین روزی بودم، اون وقت حالا که وقتش رسیده ...

2042. فردا، یک روز خیلی شلوغ

2011-11-02T14:03:00.002-04:00

نامه استعفام رو نوشتم بالاخره.
فردا میرم اول بلیتم رو میگیرم، بعدش میرم درخواستم رو میدم.
خیلی حیفه که نمیتونم بشورم بزارمشون کنار. خیلی حیفه که نمیشه بهشون بگم که خیلی وقته از بی برنامگی هاشون و زورگویی شون و تزهای مسخره شون خسته م و مجبور بودم که بمونم. حیفه که نمیشه بگم امیدوارم fly dubai پوزتون رو بزنه و با سر برید توی دیوار اصن... چون که نامه استعفا باید محترمانه باشه، باید تشکر کنی بابت فرصتی که بهت دادن و بابت همه بلاهایی که سرت آوردن! تشکر کردم و حرفه ای نوشتم و خونسردی خودم رو حفط کردم. چون آدم باید منطقی رفتار کنه. چون من محافظه کارم.

نامه نوشتم به دانشگاه که بابا جون این نامه پذیرش ترم بعد من رو بفرستین دیگه خیر سرتون آخه! واسه سه نفر فرستادم، دوتاشون out of office بودن طبق معمول. فکر کن که من استعفام رو بدم و اینا هم نامه نفرستن برام، کلی میخندیم...

میشه که با یک ویزای 4 ساله توی پاسپورتم، بخاطر نبودن نامه جدید دانشگاه موقع ورود به فرودگاه به مشکل بخورم و راهم ندن؟ به هرحال هیچ چیز غیر ممکن نیست

2041. ملت از خود راضی

2011-11-01T18:15:00.003-04:00

معتاد شدم به این برنامه های بفرمایید شام، توی یو تیوب نگاه میکنم.
بعد سوالی که هی ده دیقه یه بار برام پیش میاد اینه که کسی که سیر نمیخوره، مرغ نمیخوره، گوشت نمیخوره، بادمجون نمیخوره، از قرمه سبزی بدش میاد، از پرنده میترسه و حالش بد میشه و... همچین آدمی توی همچین برنامه ای که همش بخور بخوره دقیقا با چه هدفی شرکت میکنه؟! به نظرتون دلیلی غیر از گند زدن به حال بقیه میتونه داشته باشه؟
بشین تو خونه ت ماست میوه ایت رو بخور برنامه بقیه رو نگاه کن، مگه مجبوری؟!!!!!

این برنامه ها مال آدمهای خوش خوراکه که با همه چی حال میکنن و همه چی رو امتحان میکنن.

2040. طعم گس خاطره...

2011-11-01T16:01:00.004-04:00

بعد از مدتها بالاخره پیداش کردم!
کاش میشد با خودم ببرمش کانادا، وقت نمیشه تمومش کنم تا قبل از رفتن...

2039.

2011-10-31T15:49:00.002-04:00

زیاد فرصتی ندارم و کلی کار هست و کم کم دارم استرس میگیرم.
توی همین هاگیرواگیر یه تصادف احمقانه هم کردم و باید ماشین رو بدم برای تعمیر که اونم دردسرهای خودش رو داره.
خیلی فکرم مشغوله و هی دارم برنامه ریزی میکنم که کی بلیت بگیرم و چه جوری هماهنگ کنم که بتونم یه سری هم برم ایران قبل از رفتنم و وسایلم رو باید بفرستم و کلی ایمیل بازی باز با دانشگاه... و از همیشه هم تنبل تر شدم.

فردا پرواز کیف دارم، یکی از بدترین پروازایی که اصلن دوست ندارم از بس که طولانیه (5 ساعت هر سکتور) و از بس که بیزی ه و اصلن یک ربع هم نمیشه نشست! امیدوارم پرواز پر نباشه فقط.

2038. نشد که بشه

2011-10-30T08:01:00.001-04:00

اون قضیه بود گفتم براش دعا کنید درست بشه،
خواستم بگم دبگه زحمت نکشید، نشد.

باید بار و بندیل ببندیم و بریم کانادا، چاره ای نیست

2037. وقتی به نام تو میخوانمش!

2011-10-28T05:53:00.007-04:00

وقتی که یادت در حضور دیگری از همیشه پر رنگ تر میشود
چشمهایم را میبندم، ولی دیر شده...
"تو را دیده است که تن میشویی در چشمانم"

نه به تو یا به او
که به خودم خیانت میکنم

فکر کردم فراموش کرده ام
اشتباه کردم انگار
زمان لازم است هنوز
یک عمرِ دیگر شاید...

2036.

2011-10-25T11:36:00.000-04:00

خوب خوب نازنین من
نام تو مرا همیشه مست می کند
بهتر از شراب
بهتر از تمام شعرهای ناب
نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است
من ترا به خلوت خدایی خیال خود
بهترین بهترین من خطاب میکنم
بهترین بهترین من

2035.

2011-10-24T10:20:00.002-04:00

یکی از دوستام تهران جغد گرفته (!!!! نمیدونم تا کی میتونه نگهش داره)
خوشم اومد.

میگم میخوام برم جغد بگیرم
میگه مردم یه حیوون میارن که از تنهایی درشون بیاره، اقلا طوطی بیار یه سر و صدایی تو خونه باشه.
میگم من حوصله صدا ندارم، این خوبه ساکته
میگه... هیچی نمیگه، با تعجب نگام میکنه
(بعله، من انسان وراجی هستم که تحمل سر و صدا ندارم و مخصوصا تحمل آدمهای وراج رو هم!)

پ.ن. من اصلا حس خاصی به پرنده و ماهی ندارم. یعنی دوست ندارم اینا رو تو خونه نگه دارم مثلا. ولی جغد فرق میکنه، یه جوری نگاه میکنه انگار که از همه چی خبر داره. به جای سر و صدای الکی هم، فقط دقت میکنه. یه جوری باشعوره انگار. شاید سکوت رو ازش یاد بگیرم اقلا...

پ.ن.2. از کار هیجان انگیزم خبری نشدها، دعاها شُل ه...
اقلا بخاطر خودتون هم که شده دعا کنید درست شه که یه کم کمتر اینجا نِک و ناله بخونید

2034.

2011-10-23T19:26:00.003-04:00

پاییزی که در آن عاشق نشوی، به لعنت خدا نمی ارزد...

پ.ن. پاییزی هم که در آن عاشق شوی، تا آخر عمر آینه دق خواهد بود

2033.

2011-10-22T06:19:00.002-04:00

چندتا دیگه به پروازهای مزخرفمون اضافه شد.
2 تا روسیه و دوتا هم اوکراین که با کیف که قبلا داشتیم میشن سه تا!
دیگه وقتشه که آدم بگه مهرم حلال، جونم آزاد...

پ.ن. fly dubai درحال برنامه ریزی برای باز کردن پرواز به تهران ه، ایرعربیا به زودی خواهد رفت قاطی باقالیا!

21 اکتبر- یه روز معمولی

2011-10-20T19:04:00.002-04:00

دو سال گذشته همچین موقعی مرخصی بودم و اینجا نبودم.
امسال مرخصی ندادن و همچین روزی اینجام. فرقی هم نداره، اهمیتی هم.

امروز استندبای بودم و در کمال ناباوری صدام نکردن و به کارام رسیدم نسبتا. فردا هم بعد از مدتها بالاخره جمعه تعطیلم. حس خوبیه. تولد مهرزاده و همه میریم بیرون و حواسم پرت میشه. خیلی هم خوش میگذره و اصلا هم مهم نیست که 21 اکتبره یا چند سال گذشته یا هیچی اصن.
خیلی هم خوبم

2031.

2011-10-19T11:18:00.004-04:00

- حامله ام...
من: ای واااااااااااای... نـــــــــــــــــــــــــــــــــــه!

یعنی مردم به خبر حاملگی دوست دخترشون هم همچین عکس العمل فجیعی نشون نمیدن که من نشون دادم!
یکی نیست بگه به تو چه آخه که الان وقتش هست یا نه (از نظر من هیچ وقت وقتش نیست انگار!)
خواستم مجددا اشاره کنم که همچین موجود لطیف بچه دوستی هستم
شرمنده م واقعا

پ.ن. یادم نیست آخرش بالاخره تبریک گفتم یا نه! اصن تبریک داره؟ آوردن یه موجود طفلک به این دنیای دوست نداشتنی...

2030.

2011-10-18T11:09:00.003-04:00

باز اکتبر شد و مه شروع شد و پروازها هی فرت و فرت تاخیر میخورن و قرو قاطی میشن و شانس من همین حالا من هم پرواز شب هام شروع شده!

پارسال این موقع پاریس بودم. یادش بخیر. چقــــــــــــــــدر خوش گذشت با وجود همون سرما

2029.

2011-10-16T15:57:00.003-04:00

خرید کردن چیست؟
فرآیندی ست که با "خدا بکشدشون" آغاز
و با "خدا بُکُشدم" به اتمام میرسد...

پ.ن. متاسفانه در شرایطی قرار دارم که خرید رفتن در روزهای تعطیل برام از دریا رفتن جذاب تر شده! عواقبش خوب نیست البته ولی خیـــــــــــــــــــــلی داره حال میده. هربار هم که عذاب وجدان میگیرم هی به خودم میگم: اشکال نداره، اونجا مالیات هم داره و همه چی گرونتره، وقت نداری، سرده، دیگه کار نمیکنی و پول نداری، ماشین نداری که بتونی راحت بری خرید، خرید کردن هم مثل اینجا راحت نیست... و از این جور دلخوشیها خلاصه.

خداییش تو این چهارسال، غیر از ماههای اولی که تازه اومده بودم، این اولین باره که با خیال نسبتا راحت دارم همچین غلطی میکنم. جای بابا خالی که هی میگفت: شماها بلد نیست پول خرج کنید، آرا خوب خرید میکنه...

2028. صاحب نظرهایی که ما (فکر میکنیم) هستیم

2011-10-14T13:47:00.003-04:00

یعنی ما ایرانیها اگه درباره هرچیزی نظر ندیم، میگن لابد لال ه!
هر پرواز ایران با این کامنت مواجه میشیم که: یه پیشنهادی داشتم براتون. به شرکت پیشنهاد بدین که همین پول غذا رو بکشه روی بلیت و یکی دو مدل غذا بذاره، مث بقیه ایرلاین ها... (دیگه آلرژی گرفتم به این حرف)
هرچی هم که توضیح میدی که: بابا جان! اصن کانسپت LOW COST اینه که مث "بقیه" ایرلاینها (یی که شما میشناسین) نباشه و باباجون مدلش اینه که سرویسش رو جدا میفروشه و فقط بابت صندلی تون پول بلیت میدین و بِلا بِلا بِلا... هی باز ادامه میدن که : مــــــــــی دووووونم، ولی اگه اینجوری بکنن بهتره، زشته غذا رو میفروشین...
حرف میزنید خوب به جواب هم گوش بدین، هی نگین "میدونم" و باز تکرار کنید حرف خودتون رو!!!
ایییییییییییییییییییییییی، همین روزای آخره که خودم رو بکشم از دستشون! گاهی که یادمه فقط میگم "باشه" و میگذرم، گاهی که حواسم نیست، سعی میکنم براشون توضیح بدم که جریان چیه، که صد البته به عبث می پایم...

گاهی فکر میکنم که ممکنه یه روزی دلم برای این دوران تنگ بشه؟
خیلی خسته م، یادم نمیاد دفعه قبلی که آف بودم کی بود اصن!

2027.

2011-10-12T20:25:00.003-04:00

به سختی و مشقت یه کارتن کتاب و خرت و پرت بستم که اشکان فردا داره میره تهران با خودش ببره. دارم سعی میکن بارم رو کم کم سبک کنم... چطوری میخوایم صبح تکونش بدیم، نمیدونم!

میگه اگه یه وقت این جریان نشه چی؟
میگم هیچی. اینم میره روی همه اشتباهات دیگه ای که کردم. با تقریب خوبی بیشتر تصمیمات مهم زندگیم اشتباه بوده، یکی کمتر یا بیشتر خیلی تاثیری نداره دیگه.
همچنان معتقدم که تا سی سالگی آدم باید تکلیفش رو تو زندگی معلوم کرده باشه و افتاده باشه توی مسیرش. اگه اینکار رو نکرده باشه، بقیه عمرش فقط میشه وقت کُشی برای رسیدن به آخرش. حتی چه جوری وقت کُشی کردنش هم زیاد برام مهم نیست، با درس خوندن تو کانادا به امید گرفتن یه پاسپورت آبرومند (که باهاش چکار کنم آخه سر پیری؟!) و به این بهانه که همه دارن اونجا جمع میشن دیگه. یا با هر غلط دیگه ای. همین قدر که زیاد استرس به اطرافیانم وارد نشه با دسته گلهایی که به آب میدم، کافیه.

فکر نکنین افسرده شدم ها،نه. یعنی جدیدا افسرده نشدم. تازه خیلی هم شوخ و شنگم بابت این جریانات جدید، امیدوارم نخوره تو حالم.

2026. مصیبت یعنی...

2011-10-11T08:50:00.003-04:00

وقتی که عطر و ادوکلن خاصی نداشته که بوش برات تجدید خاطره کنه و با بوی عطر و کرم هایی که خودت اون موقع استفاده میکردی یادش میفتی!

پ.ن. عطر روغنی که به موهاش میزد... خوب شد یه کمی ازش نگه داشتم. هرچند که جرات نمیکنم سراغش برم هیچ وقت

2025.

2011-10-09T18:29:00.002-04:00

امروز رفتم خرید به مدت هشت ساعت نان استاپ! (یه نیم ساعتی غذا خوردم فقط)
تلافی همه این چهارسالی رو که اینجا بودم و هی رعایت کردم و هی به خودم نهیب زدم که "لازم نیست، انقدر نمی ارزه، انقدر استفاده نمیشه، کارای مهمتری داری،..." تا حد خوبی درآوردم. کلی لباس مفید خریدم و فقط یه کم عذاب وجدان گرفتم. توو بی آنست، لذت هم بردم تازه کم و بیش! هنوز کلی چیز مونده. مهمتر از همه کفش. بدبختی همیشگی من...
دارم میرم یه جای جدید که دیگه از یونیفرم خبری نیست و آب و هواش هم یا اینجا فرق داره و وضعیت من هم فرق داره. طبعا لباس جدید احتیاج دارم. دستم هم درد نکنه اصن. والله به خدا.
آخ کمرم...

پ.ن. عکس لباسایی رو که شک داشتم میگرفتم و میفرستادم برای خواهر گرام (پیر شدم و هنوز نمیتونم بدون نظرش خرید کنم!). یکی درمیون میگفت : این به سن تو نمیخوره...
طبعا احساس خوبی بود که یکی هست که فکر میکنه من هنوز 18 سالمه.
منم هنوز حس میکنم اونا بین 28 تا 32 موندن!

2024. از معدود نکات مثبت من

2011-10-05T12:55:00.002-04:00

اینایی که میگن آدم هرچیزی رو تا وقتی که نداره میخواد و وقتی به دستش آورد به چیزای دیگه فکر میکنه...
خوب، من شخصا مخالفم، حداقل درباره خودم.
یه ماه پیش به طرز مرگباری هوس نون خامه ای کرده بودم. از ایران که برگشتم با خودم آوردم و خوردم و دیروز تموم شدن و الان هم دارم شیرینی دانمارکی میخورم، خیلی هم لذت بخشه. اصلا هم به نون سنگک داغ و خامه و عسل فکر نمیکنم. (به پیاده روی و این شکم بدقواره نیز هم!)
خلاصه که من همیشه هرچی رو که دارم به نظرخودم بهترین ه و ازش راضیم و صرفا به دلیل به دست آوردنش دلم رو نمیزنه...
این مسأله درباره آدمها هم صدق میکنه... که البته اصلا مهم نیست

2023. به همین وقاحت

2011-10-03T14:51:00.004-04:00

به همین راحتی، به همین مسخرگی
یه جوون، بچه یه خونواده، یه آدم تلف شد.
"کثافتهای آشغال بی مسوولیت نرفتن چک کنن ببینن کسی توی حمام هست یا نه.همینجوری حجم بالای اسید رو ریختن تو چاه های فاضلاب طبقه اول. آمنه هم طبقه ی بالاتر تو حموم بوده...دیدن نمیاد بیرون در رو باز کردن دیدن سفید افتاده...حالا هم کثافت های آشغال شروع کردن حرف مفت زدن واسه فرار از مسئولیت، که افسردگی داشته خودکشی کرده!!"

اقلا اون دهن کثیفتون رو ببندین الکی تهمت نزنید بهش. خیلی هم حالش خوب بوده. اونایی که میشناسنش میگن اصلا هم افسرده نبوده، شما از رو دیدن جسد فهمیدین افسرده بوده؟ اون وقت با بخار اسید توی فاضلاب خوابگاه خودکشی کرده؟!!!

دوست نیلوفر بود! از وقتی خبر رو خوندم سر درد گرفتم و نفسم به زور بالا میاد... یعنی هرجوری که توی اون مملکت کثافت زده راه بری و آسه بری آسه بیای، بازم آخرش یه بلایی ممکنه سرت بیاد، اونم اتفاق به این مسخرگی! بعدشم با وقاحت فرافکنی میکنن و بدتر نمک به زخم پدرمادر بدبختش میپاشن!

پ.ن. پدر نداشته ظاهرا. خوبه، یه نفر کمتر غصه میخوره. مادرها قویتر هستن...

2022.

2011-10-03T08:08:00.004-04:00

دیشب خواب دیدم رسیدم کانادا و یه راست رفتم مدرسه. بعله، دقیقا شکل مدرسه بود. تازه من هم با مانتو شلوار مدرسه بودم با مقنعه حتی! یکی دو تا دانشجوی ایرانی هم بودن، یه کم گپ زدیم و بعد من سوار اتوبوس شدم رفتم پارک. پارکش شبیه بروکسل بود ولی، برگهای نارنجی و یه آفتاب یواش خوبی هم داشت. هی داشتم فکر میکردم که باید زنگ بزنم به مانی اینا خبر بدم که اومدم، ولی به جاش نشسته بودم رو نیمکت و فکر میکردم چه حیف که دوربینم خرابه و نمیتونم عکس بگیرم!
خواستم بگم دیشب تو خواب کلی خوش گذشت خلاصه، هوا خیلی خوب بود.

پ.ن. اون اتفاق خوبه بود که گفتم، هنوزنتیجه ش معلوم نشده. انرژی مثبت بفرستین که کلی ذوق زده م براش

2021.

2011-09-28T17:31:00.001-04:00

اتفاقات جالبی ممکنه بیفته
انرژی مثبت بفرستین لطفا

پ.ن. اگه تکلیفش معلوم بشه خبرتون میکنم

2020. مخاطب خاص دارد

2011-09-26T10:19:00.001-04:00

کاش میدانستی...

من سکوتم حرف است،

حرف هایم حرف است،

خنده هایم حرف است،

کاش میدانستی...

میتوانم همه را پیش تو تفسیر کنم.

کاش میدانستی...

کاش میفهمیدی...

کاش و صد کاش نمیترسیدی،

که مبادا دل من پیش دلت گیر کند،

یا نگاهم تلی از عشق به دستان تو زنجیر کند.

من کمی زودتر از خیلی دیر،

مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد.

تو نترس...

سایه ها بوی مرا سوی مشام تو نخواهند آورد.

پ.ن. برای مخاطب همیشه خاصی که از این گذر نخواهد گذشت

افكار پراكنده يك ژوكر

3018. نقد جالبی بر جدایی نادر از سیمین

3017.مسوولین چرا رسیدگی نمیکنن؟

3016. مثل قدیما

3015.

3014. یک دو سه امتحان میکنیم، یک دو سه...

3013.merci

3012.

3011.

3010. ما و سینما

3009.

3008. قربون دستت، دو دقیقه اون پاز رو بزن

3007. درهم برهم

3006.

3005. ترک عادت موجب مرض است

3004. خواب میبینیم پس هستیم

3003.بازی ایران استرالیا یادتونه؟

Peyman Ma'adi: people wants this award, we'll get it for them!I liked that, and well done

3002. -12 درجه

3001. شود اما به خون جگر شود

3000. والله به خدا با این نوناشون

12.1.12

2098.

2097.

2096.

2095. that awkward moment when

2094. the awkward moment that...

2093.

2092. یعنی چی آخه؟!!

2091.

01.01.2012

2089.

2088.

2087. باز گند زدم!

2086. گفتم همه چی به این خوبی نمیشه ها!

2085. یک ماه

2084.

2083. دیدار دوستان پالپ تاک

2082.

2081. آرامشی در down town

2080. shopping day

2079. فال امشب

2078.

2077. یک روز در شهر

2076.

2075.

2074.

2073.

دلتنگی، به آتش زیر خاکستر میماند...

2072.

2071. اولین پست از سرزمینهای شمالی 13.12.11

2070. این روز آخری

2069. من و بلیت استندبای

2068. 16 آذر

2067. یک سفر به یاد ماندنی با دوستانی بی نظیر

2066.

2065.

2064. دیگه آخرشه، یه کم دیگه...

2063.

2062.

2061. YOOHOOOOO

2060.

2059.

2058. ای بابا!

2057. آره خوب...

2056. همه چی آرومه

2055. یک روز تعطیل شلووووغ

2054. زنگ خنده های کوتاهت...

2053.

2052. مهرم حلال، جونم آزاد

2051.

منِ مسلمانبه امید دیدنتدر کلیسا شمع روشن می‌کنم.همین را می‌خواستی؟

2050.

2049.

2048.

2047.

2046. ماجراهای کانادا که نمیطلبد ظاهرا

2045.

2044. 3 نوامبر، یک روز مهم

2043.

Peyman Ma'adi: people wants this award, we'll get it for them!
I liked that, and well done

منِ مسلمان
به امید دیدنت
در کلیسا شمع روشن می‌کنم.
همین را می‌خواستی؟